Skip to content
Ново научно истражување укажува дека уште во праисторискиот период на територијата на Источна Европа постоеле форми на стоматолошка хирургија, вклучително и вадење заби со примитивни, но внимателно изведени техники. Наодите се базираат на анализа на човечки останки пронајдени на археолошки локалитети, каде што се забележани јасни траги од интервенции врз забите кои не можат да се објаснат како последица на природно оштетување.
Според истражувачите, на дел од забите се забележуваат прецизни модификации и знаци на механичко отстранување, што укажува на тоа дека древните заедници поседувале одредено ниво на медицинско знаење и практична вештина. Овие интервенции најверојатно биле изведувани за ублажување на болка, инфекции или други стоматолошки проблеми кои можеле сериозно да го загрозат здравјето.
Научниците истакнуваат дека ваквите наоди го менуваат разбирањето за развојот на раната медицина, покажувајќи дека стоматолошката грижа не е современ феномен, туку има длабоки корени во човечката историја. Особено значајно е тоа што интервенциите се забележани во период кога не постоеле формални медицински инструменти, што укажува на изненадувачка иновативност на тогашните заедници.
Истражувањето отвора нови прашања за тоа како древните луѓе го разбирале болното здравје на забите и кои биле методите што ги користеле за нивно лекување. Археолозите и понатаму ќе ги анализираат пронајдените остатоци за да утврдат дали ваквите практики биле изолирани случаи или дел од поширока медицинска традиција.
