Конзервираната риба не е „брза храна“: лекарите објаснуваат кога е здрава, а кога треба внимание

Конзервираната риба често се гледа како евтина и брза замена за свеж оброк, но нутриционистите сè почесто ја враќаат во групата на практични намирници што можат да бидат дел од здрава исхрана. Причината е едноставна: сардината, лососот, скушата, харингата и дел од туната носат протеини, омега-3 масни киселини, витамин Д, селен и други хранливи материи што се поврзуваат со подобро кардиоваскуларно здравје.

Лекарите не ја издвојуваат конзервираната риба како „чудо-храна“, туку како паметна замена во секојдневното мени. Наместо исхраната да се гради околу забрани, дел од нутриционистите препорачуваат да се додаваат подобри избори: повеќе риба, повеќе незаситени масти, помалку црвено и преработено месо, помалку тешки сосови и помалку сол.

Американската асоцијација за срце препорачува риба двапати неделно, особено масна риба богата со омега-3 масни киселини. Во таа група влегуваат сардина, скуша, харинга, лосос, инчуни и дел од туната. Според Mayo Clinic, за повеќето возрасни лица користа од умерена консумација на риба најчесто ги надминува ризиците од можни загадувачи, доколку се избираат видови со пониско ниво на жива.

Но токму тука е деталот што многумина го пропуштаат. Не е секоја конзерва ист избор. Сардината и лососот обично се меѓу подобрите опции, особено кога се јадат со коските, бидејќи така внесуваат и калциум. Конзервираната „light“ туна се смета за подобар избор од албакор туната, бидејќи најчесто има пониско ниво на жива. FDA препорачува бремените жени, доилките и децата да избираат риби со пониско ниво на жива и да внимаваат на количината и видот на риба што ја јадат.

Другиот проблем е солта. Конзервираната риба може да биде нутритивно добра, но некои производи имаат висока содржина на натриум, особено ако се во солен раствор, сосови или маринади. За луѓе со висок притисок, срцеви заболувања или потреба од контролиран внес на сол, подобар избор се конзерви со ознака „помалку сол“, риба во вода или маслиново масло, како и производи кај кои декларацијата јасно покажува колку натриум има во една порција.

Најпрактичниот совет е да се чита декларацијата, а не само предната страна на пакувањето. Важни се видот на рибата, количината на сол, маслото во кое е конзервирана, адитивите и големината на порцијата. Конзерва сардина со малку сол и маслиново масло не е ист производ како туна во тежок сос со многу натриум.

За граѓаните што немаат секогаш пристап до свежа риба или ја избегнуваат поради цена, конзервираната риба може да биде достапен начин за внес на квалитетен протеин. Таа може да се користи во салати, сендвичи, тестенини, намази или како брз оброк со зеленчук и интегрален леб. Начинот на комбинирање е важен: риба со зеленчук, лимон и маслиново масло е сосема поинаков избор од риба со многу мајонез, бел леб и дополнителна сол.

Конзервираната риба, според лекарите, не треба да се отфрла како нездрава само затоа што е во конзерва. Но не треба ни да се јаде без мерка. Најдобриот избор останува разновидноста: сардини, лосос, скуша, харинга и повремено туна, со внимание на солта, живата и личната здравствена состојба.

Зачлени се на нашиот е-билтен