Претседателката Гордана Сиљановска-Давкова во пораката по повод 1 Мај, Меѓународниот ден на трудот, отвори прашања за состојбата со работничките права, социјалната правда и вистинската положба на работниците во земјата.
Во честитката, таа порача дека Денот на трудот не е само празник, туку момент за соочување со прашањето дали трудот во Македонија е доволно ценет и дали работниците навистина ги уживаат економските и социјалните права што им се гарантирани.
Сиљановска-Давкова потсети дека 1 Мај произлегува од долгата борба на работниците за осумчасовно работно време, почната со работничкиот бунт во Чикаго во 1886 година, и дека повеќе од еден век подоцна тој ден сè уште повикува на солидарност, синдикално организирање и преиспитување на односот кон трудот.
„Дали сме само уставно, или и во стварноста социјална држава?“, праша претседателката, ставајќи ги во ист контекст платите, безбедноста на работното место, правото на одмор, правото на штрајк, колективните договори и еднаквиот пристап до работни места.
Во пораката таа нагласи дека одговорите на овие прашања директно влијаат врз тоа дали работниците реално можат да ги остваруваат своите права. Според неа, правото на протест, синдикалното организирање и социјалниот дијалог се предуслови за рамнотежа меѓу економските интереси и социјалната правда.
Сиљановска-Давкова порача дека државата има обврска да гради општество во кое трудот се цени и вреднува, а социјално-економските права не остануваат само декларација. Таа повика работниците да се третираат како „вреден социјален капитал“, особено ако државата сака да ги задржи младите и квалификувани луѓе или да ги врати оние што заминале.
Пораката на претседателката доаѓа во ден кога синдикатите повторно ги истакнаа барањата за повисоки плати, подобри услови за работа и поголема заштита на работничките права. ССМ го одбележа 1 Мај со протест под паролата „За плата се бориме – не се молиме“, со фокус на минималната плата и колективните договори.
Прашањата што ги отвори Сиљановска-Давкова ја враќаат првомајската порака од симболично честитање кон суштинска расправа за тоа колку трудот е платен, колку работниците се заштитени и дали Македонија, надвор од уставната формулација, функционира како социјална држава во секојдневието на работниците.