Skip to content
Министерството за здравство подготвува план за постапување при евентуална ескалација на хантавирусот, откако појавата на кластер поврзан со крузер во Јужниот Атлантик предизвика засилен меѓународен здравствен надзор. Министерот за здравство Азир Алиу изјави дека е формирана експертска група од повеќе институции, чија задача е да подготви конкретен механизам за реакција доколку се појави потреба од кризно управување во здравствениот систем.
Алиу не соопшти детали за мерките, но наведе дека целта е системот да има однапред подготвен план за координирано постапување при евентуално влошување на состојбата. Таквиот пристап доаѓа по искуството од претходните здравствени кризи, кога навремената координација меѓу институциите беше еден од клучните услови за контрола на ризикот.
Од Институтот за јавно здравје претходно соопштија дека во Македонија нема регистрирани случаи на хантавирус, ниту пријавени патници или блиски контакти поврзани со актуелниот кластер. Според ИЈЗ, засега нема индикации за ризик по јавното здравје во државата.
Хантавирусите се група вируси што најчесто се пренесуваат од глодари на луѓе, преку контакт со урина, измет или плунка од заразени животни, најчесто со вдишување контаминирана прашина. Светската здравствена организација наведува дека инфекцијата може да предизвика заболувања со различна тежина, а во потешки случаи и сериозни белодробни компликации.
Кај актуелниот кластер поврзан со крузерот станува збор за Андес вирус, вид хантавирус кој може да предизвика хантавирусен белодробен синдром. CDC наведува дека Андес вирусот е единствениот тип хантавирус за кој е познато дека ретко може да се пренесе и од човек на човек, главно при близок контакт со заболено лице.
Симптомите најчесто почнуваат како неспецифична вирусна инфекција, со треска, главоболка, болки во мускулите, гадење, повраќање или болки во стомакот, а потоа кај потешките случаи може да се развијат отежнато дишење и пад на крвниот притисок. Светската здравствена организација наведува дека симптомите обично се јавуваат од една до шест недели по изложувањето, но можат да се појават и подоцна.
Подготовката на кризен план не значи дека во земјата има непосредна опасност, туку дека институциите се обидуваат да воспостават однапред дефинирана постапка за надзор, дијагностика, изолација, третман и комуникација со јавноста доколку се појави случај или ризичен контакт. Во вакви ситуации, клучно е јавноста да добива прецизни информации, без потценување на ризикот, но и без создавање непотребна паника.