Skip to content
Финансиската писменост кај учениците во Македонија останува претежно на ниво на основни поими, но не и на практична примена, покажала анализата што денеска ја презентираше Бирото за развој на образованието, во пресрет на 15 Март, Денот на заштита на правата на потрошувачите. Според презентираните наоди, учениците препознаваат базични термини поврзани со пари, штедење и трошење, но имаат тешкотија тие знаења да ги претворат во реални одлуки и секојдневно финансиско однесување.
Темата беше отворена и низ поширок контекст на финансиската култура во земјата. На настанот беше посочено дека околу 56 отсто од населението е финансиски писмено, бројка што во јавните настапи беше оценета како недоволна и како сигнал дека образовниот систем мора порано и посистематски да ги воведува младите во управувањето со личните финансии. Токму затоа, фокусот не е само на тоа децата да ги научат термините, туку да разберат како се носат одлуки за штедење, трошоци, ризици и личен буџет.
Анализата, според објавените информации, укажува и дека финансиската писменост не е доволно силно вградена во наставните материјали и во практичната работа со учениците. Тоа значи дека знаењето често останува теоретско, без доволно задачи, примери и ситуации во кои учениците би учеле како да препознаат неповолна понуда, како да планираат трошок или како да направат разлика меѓу потреба и желба.
Во таа насока, институциите најавуваат засилен пристап преку образовни содржини и изборни предмети, со цел финансиската писменост да не биде еднократна тема, туку континуиран процес на стекнување навики. Во пораките од надлежните се нагласува дека младите треба да учат не само како да штедат и трошат, туку и како да препознаваат ризици, сомнителни понуди, неповолни договори и онлајн измами.
Проблемот, сепак, не е само во недостигот од информации, туку во јазот меѓу знаењето и однесувањето. Кога ученикот знае што е камата, а не знае како таа влијае врз заем; кога слушнал за буџет, а не умее да распореди лични средства; тогаш финансиската писменост останува формална лекција, а не животна вештина. Токму таму, според објавените наоди и реакции, е слабата точка што образованието ќе мора да ја адресира ако сака идните генерации да бидат посигурни во свет во кој финансиските одлуки се носат сè порано.