Skip to content
Турската бања во Прилеп, еден од препознатливите стари белези на градот, деновиве веќе не е само запуштен споменик, туку и опасност за минувачите. По дојава од граѓани, НУ Завод и музеј – Прилеп ја огради пешачката зона покрај објектот, затоа што стручен увид утврдил дека од северниот ѕид, на спојот со новоизграден објект, може да отпаднат делови од тули и малтер. Наместо место што потсетува на урбаната историја на Прилеп, Турската бања во Прилеп денес стои како слика на едно наследство оставено да се троши пред очите на градот, додека институциите реагираат дури кога распаѓањето веќе станува ризик за луѓето.
Објектот има статус на заштитено културно добро и е евидентиран во регистрите на заштитено наследство, а според медиумските и институционалните податоци потекнува од втората половина на 19 век и бил користен како градска бања до крајот на 1970-тите. Но, ова не е приказна само за стар камен и распукани ѕидови, туку и за долг институционален застој. По денационализацијата, амамот бил вратен на поранешните сопственици, а од 2009 година има нов приватен сопственик. Тој тврди дека уште од 2013 година се обидува да го реализира проектот за реставрација, ревитализација и реконструкција, но постапката, според неговото објаснување, со години се заглавува низ институциите, меѓу одобренија, пресметки и нерешени урбанистички пречки.
Во таква слика, најтажно е што Прилеп не гледа како пропаѓа само еден стар амам, туку како полека исчезнува дел од сопствениот градски идентитет. Од Завод и музеј велат дека извештајот за состојбата е доставен до Управата за заштита на културното наследство и до сопственикот, а стручните лица предупредуваат дека заштитни мерки за конзервација и реставрација мора да се преземат што е можно побрзо. Засега, сепак, јавноста гледа само ленти, предупредувачки знаци и ѕид што се рони. Токму затоа Турската бања во Прилеп веќе не е само тема за култура, туку и прашање дали државата, општината и сопственикот ќе дозволат уште еден споменик да стане вест дури кога ќе почне да паѓа.