Skip to content
Изјавата на премиерот Христијан Мицкоски дека случајот со членот на неговото пошироко обезбедување, осомничен за физички напад врз сопругата, покажува дека „и за мал престап системот функционира“, предизвика остра реакција од Форумот на жени на СДСМ. Розалија Ангелковска оцени дека таквата формулација е опасна и недозволива, бидејќи го минимизира семејното насилство и испраќа погрешна порака до жените жртви на насилство.
Ангелковска изјави дека Мицкоски, наместо јасно да го осуди насилството, практично застанал во заштита на осомничениот, но и на министерот за внатрешни работи Панче Тошковски. Таа обвини дека власта создава впечаток дека луѓето блиски до функционерите се привилегирани и заштитени, дури и кога се осомничени за сериозни дела.
Случајот се однесува на 39-годишен полициски службеник, вработен во единица за обезбедување при МВР, против кого Единицата за насилен криминал при СВР Скопје поднесе кривична пријава по итна постапка. МВР соопшти дека постои основано сомнение за кривично дело „телесна повреда“ по член 130 став 2 од Кривичниот законик, затоа што на 2 мај 2026 година физички ја нападнал својата 37-годишна сопруга. Осомничениот бил лишен од слобода и изведен пред судија на претходна постапка, кој му одредил осум дена притвор.
Мицкоски, одговарајќи на новинарско прашање, рече дека случајот е доказ дека законот важи подеднакво за сите. Тој нагласи дека не толерира недисциплина во неговото обезбедување, ниту воопшто, и го спореди случајот со минати ситуации во кои, како што рече, луѓе од обезбедување на високи функционери поминувале неказнето. Во истата изјава ја употреби формулацијата „мал престап“, што стана повод за реакција од СДСМ и за критики дека премиерот ја релативизира тежината на семејното насилство.
Од СДСМ бараат политичка одговорност од Тошковски, оценувајќи дека министерот нема кредибилитет да остане на функцијата во услови кога, како што тврдат, безбедносниот систем е погоден од низа скандали. Ангелковска го поврза случајот со пошироката слика на насилство во земјата, споменувајќи семејно насилство, врсничко насилство и други настани што ја потресоа јавноста во изминатиот период.
Темата добива дополнителна тежина затоа што јавноста во ист ден следеше и судски епилог на друг случај поврзан со семејно насилство. Стојанче Јовановски беше осуден на 12 години затвор за случајот со смртта на Ивана Јовановска и шестгодишната Катја, во постапка во која обвинителството тврдеше дека постоел континуитет на физичко, психичко и економско насилство.
Во ваков контекст, зборовите на носителите на јавни функции имаат политичка и општествена тежина. Кога станува збор за семејно насилство, институционалната порака не смее да остава простор за впечаток дека физички напад врз жена е спореден, мал или дисциплински инцидент. Правната постапка треба да утврди одговорност, но политичката комуникација треба јасно да покаже дека насилството не се релативизира, без разлика дали осомничениот е обичен граѓанин, полициски службеник или лице поврзано со обезбедување на премиер.
Случајот сега има две линии. Првата е правната, во која надлежните треба да ја спроведат постапката против осомничениот службеник. Втората е политичката, во која јавноста ќе бара одговор дали премиерот и министерот за внатрешни работи ја разбираат чувствителноста на семејното насилство и дали системот навистина функционира само затоа што некој е приведен, или треба да покаже и дека жртвите се заштитени, а институциите нема да го минимизираат насилството.