Куќа од 4.000 пакувања за млеко изградил пензиониран ѕидар од Сорокаба, во бразилската сојузна држава Сао Паоло, откако немал доволно пари за традиционален градежен материјал. Необичниот двособен дом го привлекол вниманието како пример за повторна употреба на отпад, а инженер проценил дека со правилно одржување би можел да трае и 100 години.
Пензионерот собрал повеќе од 4.000 картонски пакувања од долготрајно млеко и ги употребил наместо класични тули за дел од ѕидовите. Пакувањата ги редел во блокови, а потоа ги зацврстувал и ги затворал со малтер за да ја добие потребната форма на конструкцијата.
Идејата се родила поради недостиг од пари за купување тули и друг градежен материјал. Наместо да се откаже од изградбата, пензионираниот ѕидар го искористил своето долгогодишно искуство и материјалот што вообичаено завршува како отпад.
Пакувањата за долготрајно млеко не се направени само од картон. Тие содржат и слоеви од полиетилен и алуминиум, кои ја штитат содржината од влага, светлина и кислород. Токму оваа комбинација ги прави поцврсти и поотпорни додека не се оштетени.
Инженер што го проценувал проектот навел дека објектот би можел да трае до еден век, но само доколку редовно се одржува и биде добро заштитен од навлегување вода, оштетувања на покривот, пукнатини во малтерот и други проблеми во завршната обработка.
Проценетиот век на траење не се однесува само на пакувањата, туку на целата конструкција. Откако ќе бидат покриени со малтер и заштитени од директен контакт со дожд, сонце и механички оштетувања, нивното распаѓање може значително да се забави.
Сепак, ваквите пакувања не можат самостојно да ги заменат темелите, носечката конструкција, покривот и професионално изработениот градежен проект. Нивната употреба зависи од правилното редење, изолацијата, зацврстувањето и заштитата од влага.
Изградбата во Сорокаба повторно ја отвори темата за употребата на рециклирани материјали во градежништвото, особено во средини каде што традиционалните материјали се прескапи или тешко достапни.
