Skip to content
Случајот со апелацискиот судија Ѓоко Ристов за осум месеци прерасна од истрага за сомнителни 350.000 евра скриени во ѕид во Неготино во еден од најсериозните корупциски случаи што го потресоа македонското правосудство.
На почетокот приказната изгледаше едноставно: истражителите пронаоѓаат голема сума кеш во семејната куќа, обвинителството отвора истрага, а судијата е осомничен за противправно стекнување и прикривање имот и перење пари.
Денес, по повеќе месеци истрага и судење, приказната е многу посложена. Финансиското вештачење во судницата отвори податоци за околу 1,5 милион евра средства со кои располагале Ристов, неговата сопруга и неговите родители, додека одбраната тврди дека за објаснување остануваат околу 570.000 евра.
Но, судот сè уште не дал одговор на клучното прашање: од каде потекнуваат спорните средства и дали тие имаат врска со кривичните дела за кои Ристов е обвинет?
Декември 2025: приказната почнува со 50.000 евра
Случајот не започна со парите во ѕидот.
Во декември 2025 година беше уапсен поранешниот државен правобранител и адвокат Фехми Стафа. Според обвинителството, тој побарал 100.000 евра за да посредува кај судија во Апелациониот суд Скопје и да влијае за укинување на притвор на лице недостапно за органите на прогонот.
Стафа, според истрагата, претходно примил 30.000 евра, а на 13 декември 2025 година уште 20.000 евра, по што бил уапсен. Подоцна тој призна вина и доби 15 месеци затвор.
Во оваа фаза името на судијата не беше официјално објавено, но истрагата постепено се насочуваше кон Ѓоко Ристов.
18 јануари 2026: 350.000 евра зад плочките
Клучниот пресврт се случи на 18 јануари.
При претрес во домот на родителите на Ристов во Неготино, во кујната бил забележан простор со сомнителни градежни интервенции. По отстранување на плочка, истражителите пронашле дупка со 13 пакувања во кои имало вкупно 610 банкноти од по 500 евра и 225 банкноти од по 200 евра – вкупно 350.000 евра.
Ристов беше осомничен за противправно стекнување и прикривање имот и перење пари.
Неговата одбрана, пак, тврдеше дека парите не се негови, туку на неговите родители, а како објаснување се појави тезата дека средствата биле стекнати од земјоделство и лозарство.
Јануари 2026: куќен притвор и суспензија
По претресот, Судскиот совет даде согласност за мерка против судијата, а Кривичниот суд му определи куќен притвор и му го одзеде пасошот. Ристов беше суспендиран од судиската функција.
Во исто време се отвори и поширокото прашање: како човек кој како судија одлучувал во едни од најчувствителните предмети во државата стигнал во ситуација да биде осомничен за криење стотици илјади евра?
Ристов од 2020 година беше судија во Апелациониот суд Скопје и учествувал во одлучувањето по предмети како „Таргет–Тврдина“, „Трезор“, „27 април“ и „ТНТ“. За неговата работа претходно имало и претставки до Судскиот совет, но тоа само по себе не значи дека бил сторен криминал.
Април 2026: од сомнеж до обвинение
На 17 април обвинителството поднесе обвинение.
Ристов е обвинет за противправно стекнување и прикривање имот и перење пари и други приноси од казниво дело. Обвинителството соопшти дека обезбедило докази оти пријавената имотна состојба не одговарала на фактичката состојба.
Особено значаен детал беше објавувањето дека на материјалите со кои биле завиткани пронајдените пари биле пронајдени ДНК-траги кои, според обвинителството, го поврзуваат Ристов со манипулацијата со парите.
Одбраната ја оспорува обвинителската верзија.
Мај 2026: судијата станува обвинет
На 28 мај започна судењето.
Ристов се изјасни дека не е виновен за делата што му се ставаат на товар.
Со тоа случајот се пресели од истражна во судска фаза: Обвинителството требаше да докаже дека имотот и парите се незаконски стекнати и прикриени, додека одбраната доби задача да понуди објаснување за нивното потекло.
Септември 2026: приказната повеќе не е само за 350.000 евра
На 1 септември во судницата беа презентирани нови докази, вклучително и комуникации за кои обвинителството тврди дека покажуваат контакти и договарање средби со лица поврзани со обвинети за тешки кривични дела.
Но вистинскиот пресврт дојде на 3 септември.
Финансиското вештачење покажа дека Ристов и неговата сопруга располагале со околу 600.000 евра, додека кај неговите родители биле евидентирани околу 950.000 евра. Вкупно, станува збор за приближно 1,5 милион евра.
Одбраната направи поинаква пресметка: според адвокатот Ѕвонко Давидовиќ, од сите идентификувани средства остануваат околу 570.000 евра чие потекло треба дополнително да се објасни. Најавено е и сопствено вештачење на одбраната.
Тука е важно да се направи јасна разлика: 1,5 милион евра не значи дека толку пари биле пронајдени во кеш или дека сите тие средства се предмет на обвинението. Станува збор за финансиски средства и имотни расположувања утврдени преку финансиското вештачење. Кешот пронајден во ѕидот изнесува 350.000 евра.
Што останува да докаже Обвинителството?
Токму тука е суштината на случајот.
Не е доволно да се покаже дека едно семејство располага со голема сума пари. Судот треба да утврди потекло на конкретните средства, начинот на нивното стекнување, евентуалното прикривање и нивната поврзаност со кривичните дела за кои е поднесено обвинението.
Од друга страна, одбраната има право да докаже дека средствата имаат законско потекло.
Затоа и денешната бројка од 1,5 милион евра не е пресуда.
Таа е ново прашање во процесот.
Од „пари во ѕид“ до тест за правосудството
Случајот „Ристов“ затоа е поголем од приказната за една кујна во Неготино.
Во него се спојуваат неколку линии: истрага за посредување и влијание врз судија, 350.000 евра скриени во ѕид, обвинение за прикривање имот и перење пари, финансиско вештачење за околу 1,5 милион евра средства на семејството и комуникации со лица од криминалниот и бизнис-светот.
Но конечниот одговор треба да го даде судот.
Дали станува збор за законски стекнат семеен имот кој може да се документира – или за богатство чие потекло е нераздвојно поврзано со злоупотреба на судиската функција?
Одговорот на тоа прашање ќе биде многу поважен од самата бројка од 350.000 или 1,5 милион евра.
Зашто ако случајот се докаже, прашањето нема да биде само колку пари имало во ѕидот.
Ќе биде колку долго таквиот систем можел да функционира пред некој да го урне ѕидот.
