Skip to content
Ниту еден друг функционер во сегашната власт нема толку долга низа на афери поврзани со неговото име, а сепак толку кратка листа на конкретни последици, колку генералниот секретар на Владата, Игор Јанушев.
Од имот вреден 325.000 евра „на подарок“, преку сомнителна фирма во Бугарија, договор што му носел милиони на пријателска компанија, скапа службена екскурзија во Јапонија, до најновиот случај – негов возач уапсен за примање мито – низата настани составува слика на функционер чие име постојано излегува на површина секогаш кога се спомнува зборот „корупција“.
„Подарок“ од 325.000 евра во центарот на Скопје (2024)
Приказната официјално започнува во јули 2024 година, кога СДСМ објави дека Јанушев е сопственик на стан во строгиот центар на Скопје, вреден околу 325.000 евра, кој тврдеше дека е добиен на подарок од родителите. Опозицијата откри дека во истата зграда имот поседува и министерот за внатрешни работи Панче Тошковски – стан од 146 квадратни метри и деловен простор од 46 квадратни метри, вкупно вреден над 400.000 евра.
СДСМ отвори прашање дали токму преку систем на „подароци“ двајцата функционери прикривале заеднички деловни интереси.
Јанушев тогаш објасни дека станот бил погрешно внесен во имотниот лист како градежно земјиште, грешка која подоцна ја коригирал. Државната комисија за спречување корупција (ДКСК) отвори предмет за проверка на неговиот имот истиот месец.
Скапа „дипломатска“ екскурзија во Јапонија (2025)
Во мај 2025 година, СДСМ реагираше на учеството на Јанушев, министерот за култура Зоран Љутков и министерот за надворешни работи Тимчо Муцунски на светската изложба ЕКСПО во Осака, придружени, според опозицијата, од сопруги и „културни авторитети“.
Опозицијата постави прашање колку чинела делегацијата – авионски билети, сместување, дневници, протоколарни вечери – додека, како што нагласија, институциите на културата едвај функционираат, а вработените остануваат без исплатени плати.
Иронијата, посочи тогаш СДСМ, е во тоа што делегацијата организирала изложба посветена на архитектот Кензо Танге, човекот што го обновил Скопје по земјотресот од 1963 година – додека истата власт со проектот „Скопје 2014“ веќе го изменила ликот на градот.
Фирма во Бугарија и продолжена проверка на имотот (2026)
Кризата на доверба продолжи во јуни 2026 година, кога СДСМ побара институциите да проверат наводна поврзаност на Јанушев со фирмата „Флугбан транс“ од Ќустендил.
ДКСК потврди дека информациите за бугарската компанија ќе бидат приклучени кон веќе отворениот предмет за неговата имотна состојба.
Од ВМРО-ДПМНЕ реагираа со отфрлање на обвинувањата, тврдејќи дека Јанушев никогаш не аплицирал за бугарско државјанство и дека нема остварено приход од таа фирма.
Милионски договори кон пријателска фирма (2026)
Во јули 2026 година, Антикорупцискиот тим на СДСМ, преку членот на Извршниот одбор Јон Фрчкоски, изнесе тврдење дека фирмата „Маратон гроуп“ добила над 1,5 милиони евра од јавни пари во само две години владеење на ВМРО-ДПМНЕ.
Според СДСМ, коренот на договорот датира од 2017 година, кога Јанушев, тогаш директор на ЈСП Скопје, потпишал десетгодишен договор со истата фирма, во сопственост на неговиот близок пријател Љупчо Костовски – притоа наводно намерно укинувајќи го сопствениот маркетинг-сектор на претпријатието за да отвори простор токму за таа компанија. СДСМ посочи и мрежа поврзани фирми кои според нив добивале тендери во истиот период.
Скандалот со адвокатот – „кредитор“ (2026)
Според извештај на „Слободен печат“, посебен советник во кабинетот на генералниот секретар на Владата бил поврзуван со група која се доведува во контекст со лихварски активности – наод што дополнително ја зацврстува сликата за проблематична кадровска политика во непосредната околина на Јанушев.
Посебен советник за економски прашања во кабинетот на Генералниот секретар на Владата е дел од групата осомничени за лихварство и за перење пари, дознава неофицијално „Слободен печат“. Иако испративме прашања до Владата дали четириесет и двегодишниот З.А. е еден од советниците на Игор Јанушев, оттаму не добивме ниту потврда, ниту демант, ниту информација дали по отворањето на истрагата советникот ќе остане во Кабинетот.
Ова го напиша пред 10 месеци „Слободен печат“, но според она што го знае Рацин.мк прилично сигурно, советникот е сѐ уште советник на генералниот секретар Јанушев.
Возачот-„митаџија“ – најновата и досега најтешка афера (септември 2026)
Кулминацијата (засега) дојде на 4 септември 2026 година, кога МВР потврди дека вработен во Службата за општи и заеднички работи, ангажиран како возач за потребите на Генералниот секретаријат на Владата, бил фатен во акција со претходно обележани банкноти. Осомничениот, идентификуван само со иницијали Д.Ц. (49), наводно барал 1.500 евра за да посредува во вработување пожарникар во Град Скопје, а бил фатен со 500 евра во раце. Судија на претходна постапка му определи 30 дена притвор.
Владата итно го претстави случајот како доказ дека „законите важат за сите“ и пример за „бескомпромисна борба против корупцијата“. Но во соопштението не се спомна дали осомничениот бил токму личен возач на Јанушев – детаљ што првично циркулираше во медиумите – ниту се објасни постапката по која тој бил вработен и распореден баш во Генералниот секретаријат, кој ја одобрил таа распределба и дали е поведена внатрешна проверка. СДСМ веднаш постави прашање дали „митаџијата“ бил „продолжена рака“ на генералниот секретар. Обвинителството потврди дека осомничениот бил возач на „висок владин функционер“, без да го наведе името, а засега нема објавени докази дека Јанушев знаел за наводното барање пари.
Заедничка нишка
Секоја од овие афери, земена одделно, можеби би можела да се третира како изолиран случај или политички напад од опозицијата. Но заедно, тие цртаат обрасец: имот со нејасно потекло, договори склучени со блиски лица уште додека Јанушев раководел со јавни претпријатија, кадри во непосредната околина поврзувани со сомнителни кругови, и институции – од ДКСК до Обвинителството – кои отвораат предмети, но досега не објавиле конечни наоди.
Токму во тој вакуум помеѓу отворени истраги и отсуство на конечни пресуди, СДСМ и дел од јавноста го градат наративот за Јанушев како симбол на поврзаноста меѓу власта, бизнисот и непотизмот во ерата на ВМРО-ДПМНЕ.
