Skip to content
Три суматрански тигарчиња, две машки и едно женско, се новите жители на Зоолошкиот парк „Атика“ во близина на Атина. Нивното раѓање носи надеж за еден од најзагрозените предатори на планетата, од кој во дивината останале само околу 400 единки.
Тигарчињата се родиле на почетокот од јули, а на 8 септември го поминале првиот ветеринарен преглед. Добиле вакцини и идентификациски микрочипови, со кои се внесени во заедничката европска база на податоци за загрозени животни.
Иако имаат само два месеца, веќе покажуваат дека не се домашни мачиња. Имаат остри канџи и заби, не сакаат да бидат допирани, а ветеринарите морале брзо и внимателно да ја завршат постапката за да им предизвикаат што помалку стрес.
Нивната мајка се вика Тоба, додека таткото Аргос починал од рак кратко по нивното раѓање. Вработените во паркот планираат младенчињата да добијат имиња според ликови од Хомеровата „Одисеја“.
Суматранскиот тигар живее единствено на индонезискиот остров Суматра. Тој е најмалиот меѓу преживеаните подвидови тигри, но мажјаците можат да достигнат должина од 2,55 метри и тежина до 140 килограми. Неговите темни шари се различни кај секое животно, речиси како човечки отпечаток од прст.
Главната опасност за видот е брзото исчезнување и расцепкување на тропските шуми. Просторот во кој тигрите ловат и се размножуваат се претвора во земјоделско земјиште и плантажи, а дополнителна закана се судирите со луѓето и нелегалната трговија со делови од нивните тела.
Трите младенчиња се дел од европската резервна популација. Тоа не значи дека наскоро ќе бидат пуштени во шумите на Суматра. Зоолошките градини вклучени во програмата контролирано ги спаруваат животните за да ја зачуваат генетската разновидност и да избегнат сродничко размножување.
Таквата популација функционира како биолошка безбедносна мрежа доколку бројот на диви тигри продолжи да се намалува. Враќањето во природата е многу потежок процес: потребни се безбедно живеалиште, доволно плен, отстранување на ловокрадците и способност животното самостојно да преживее без човечка грижа.
Токму тука се отвора и етичката дебата за современите зоолошки градини. Чувањето диво животно во ограден простор може да се оправда како придонес кон зачувувањето само ако се почитуваат строги стандарди за неговата благосостојба, ако размножувањето е научно контролирано и ако истовремено се заштитува природното живеалиште.
Раѓањето на трите тигарчиња во Атина е важен успех за европската програма. Но нивната иднина и натаму зависи од шумите оддалечени илјадници километри од Грција – единственото место каде што суматранскиот тигар навистина може да живее во дивина.
