Skip to content
9.401 болнички случаи повеќе се регистрирани во Македонија за две години, покажува аналитичкиот извештај на Фондот за здравствено осигурување за болничко лекување во периодот 2023–2025 година, но зад растот на интервенциите стои и една потивка, потешка слика: повеќе операции за катаракта и колкови, а помалку хоспитализации за породувања и срцеви болести.
Според податоците на ФЗО, бројот на болнички случаи се зголемил од 184.829 во 2023 година на 194.230 во 2025 година, што е раст од 5,1 процент. Во исто време, болничкиот буџет достигнал над 32 милијарди денари, а просечното болничко лекување траело малку под пет дена.
Најголем раст има кај очните болести и болестите на мускулно-скелетниот систем. Од ФЗО тоа го поврзуваат со обидот да се намалат листите на чекање за операции на катаракта, како и со зголемениот број планирани ортопедски интервенции, меѓу кои и операции на колкови. Дел од овие случаи претходно биле одложувани за време на ковид-пандемијата, кога здравствениот систем главно се фокусираше на итни случаи.
Но растот на болничките случаи не значи дека здравствената слика е едноставно подобра. Кај циркулаторните и кардиоваскуларните болести има пад на хоспитализациите од околу 3 проценти. Директорот на ФЗО, Сашо Клековски, посочи дека дополнително треба да се анализира дали станува збор за вистински тренд на намалување на овие заболувања или за промена во начинот на лекување и упатување.
Пад од 7,5 проценти има и кај хоспитализациите поврзани со бременост и породување. Тој податок ја носи најсилната демографска порака во извештајот: болничката статистика веќе не зборува само за здравствени услуги, туку и за тоа колку брзо се менува населението во земјата.
ФЗО наведува дека во 2025 година болничко лекување било остварено во 62 здравствени установи. Според сложеноста на случаите, хирургиите генерално се издвојуваат со покомплексна работа, а напредок има во 9 од 12 општи болници. Од клиничките болници најголема сложеност покажала Клиничката болница во Штип, додека најголем напредок имала Клиничката болница во Битола.
Посебно е издвоена ГОБ „8 Септември“, која иако формално е општа болница, со индекс на сложеност близу 2 достигнува ниво споредливо со клинички центар. Тоа покажува дека дел од болниците преземаат потешки и посложени интервенции, но истовремено го отвора прашањето дали системот рамномерно се развива во сите региони.
Извештајот на ФЗО затоа носи двојна порака. Од една страна, болниците лекувале повеќе пациенти и се расчистуваат дел од заостанатите интервенции. Од друга страна, падот кај породувањата и внимателното читање на кардиоваскуларните бројки покажуваат дека здравствената статистика е и огледало на демографијата, навиките и капацитетот на системот да стигне до пациентите навреме.
