Ужас во Охајо ја потресе американската јавност, откако властите во селото Хамден пронајдоа 16 деца од исто семејство кои живееле во крајно тешки и нехумани услови. Децата, на возраст од една и пол до 18 години, биле извлечени од дом што истражителите го опишале како место на долготрајно запоставување.
Според The Guardian, дел од децата биле држени во една просторија во поголем дел од последните четири години. Во куќата биле затекнати нечистотија, отпад и услови што, според обвинителите, биле тешко замисливи за нормален живот на деца.
Седум деца биле хоспитализирани, две биле пренесени со хеликоптер во траума центри, а едно дете било во критична состојба. Истражителите навеле дека дел од децата имале сериозни развојни тешкотии, некои не можеле да зборуваат, а едно од постарите деца не можело да го напише своето име.
Четворица возрасни, родителите и бабата и дедото на децата, се обвинети за дела поврзани со загрозување деца. Властите нагласиле дека случајот не се третира како трговија со луѓе, туку како семејно запоставување и злоупотреба. Децата сега се под привремена државна грижа.
Случајот предизвика шок и во локалната заедница, каде соседи тврдат дека не знаеле дека во куќата живееле толку многу деца. Американските медиуми ја пренесуваат приказната како еден од најпотресните примери за тоа како детско страдање може со години да остане скриено зад затворена врата.
Оваа приказна повторно го отвора прашањето за улогата на институциите, училиштата, здравствените служби и соседството во препознавање на сигнали за запоставување. Кога децата немаат глас, секоја навремена реакција може да биде разлика меѓу продолжен кошмар и спас.
