Skip to content
Островот Мадеира, португалски бисер среде Атлантикот, на само 57 километри должина и 22 километри ширина нуди пејзаж што изгледа како три континенти да се судриле на едно место: политички е Европа, географски гледа кон Африка, а климатски потсетува на Карибите. Сместен околу илјада километри југозападно од Лисабон, овој вулкански остров привлекува туристи со планини, магливи шуми, природни базени, стрмни карпи и океан во кој може да се влезе речиси во секое време од годината.
Мадеира е една од оние дестинации што не се продаваат само со плажа. Тука природата ја менува сцената на секои неколку километри: сува вулканска обала, влажни ловорови шуми, зелени висорамнини, длабоки кањони, тесни патишта над Атлантикот и врвови што исчезнуваат во облаци. На површина слична на голем европски град, островот има микроклими кои прават да изгледа како да сте смениле сезона без да сте го смениле местото.
Во геолошка смисла, Мадеира е врв на голем вулкански масив што се издига од океанското дно. Тоа што патникот го гледа над морето е само малиот видлив дел од многу поголема подводна планина. Токму затоа островот има толку драматичен релјеф: карпи што паѓаат директно во океанот, патишта засечени во планина и населби што изгледаат како да се залепени за падините.
Најпознатата урбана точка е Фуншал, главниот град на Мадеира, каде што Кристијано Роналдо е речиси дел од градскиот идентитет. Островот е неговото родно место, а локалниот аеродром го носи неговото име од 2017 година. Аеродромот е познат и како еден од позахтевните во Европа, поради кратката писта, силните странични ветрови и пристапот над океанот.
Во Фуншал се наоѓа и музејот CR7, каде што се изложени повеќе од стотина лични трофеи, дресови и реплики на пехари од кариерата на Роналдо. Пред музејот стои бронзена статуа која стана една од најфотографираните точки во градот. Но Мадеира не живее само од славата на фудбалот.
На ридот над Фуншал, во црквата Nossa Senhora do Monte, почива австрискиот цар и последниот хрватски крал Карло. По распадот на Хабсбуршката монархија, тој бил испратен на Мадеира, каде што починал во 1922 година од компликации по воспаление на белите дробови. Денес неговото последно почивалиште е и верско и туристичко место, а во близина се наоѓа ботаничката градина Monte Palace, една од најфотогеничните точки на островот.
За оние што не сакаат Мадеира да ја сведат на Фуншал, најсилниот впечаток почнува надвор од градот. Pico Ruivo, највисоката точка на островот, се издига на 1.861 метар, што е околу 30 метри повеќе од Динара. Патеката до врвот не е технички најтешка, но бара добра кондиција, соодветни обувки и внимание, особено ако има магла, дожд или ветер.
Другата голема природна сцена е шумата Фанал, древна ловорова шума која во утринска магла изгледа како филмски сет. Подоцна во денот, кога маглата ќе се крене, од таму се отвора поглед кон океанот. За целосно доживување на островот, особено на северниот брег и внатрешноста, најпрактично е изнајмување мал автомобил, бидејќи патиштата се тесни, стрмни и полни со свиоци.
Мадеира има и една реткост за Европа: капење во океан во текот на целата година. Атлантикот е најтопол од август до октомври, кога температурата на водата достигнува до 24 степени, но и во зима ретко паѓа под 18 степени. Сепак, ова не е Јадранско Море. Моќните бранови бараат внимание, па најбезбедна и најпријатна опција се природните базени во вулкански карпи, особено оние во Porto Moniz.
Туризмот е главниот мотор на економијата на Мадеира и важен извор на приходи за околу 260.000 жители. Во 2024 година островот имал 2,2 милиони гости и 11,8 милиони туристички ноќевања, најмногу од Обединетото Кралство, Германија, Франција и Полска. Но истата индустрија носи и проблеми: сообраќајни гужви, притисок врз природата и раст на цените на недвижностите.
За патниците од регионот, Мадеира не мора да биде недостижен луксуз. Според Index.hr, авионска карта до Фуншал од поголеми хрватски или блиски регионални аеродроми во овој период може да се најде за помалку од 300 евра по лице. Помал хотелски апартман за две лица со кујна и поглед кон море, блиску до центарот на Фуншал, во мај и јуни може да чини околу 100 евра дневно.
Храната се движи од брза храна до ресторани со Michelin ѕвездички. Вечера за двајца во подобар ресторан, со супа, пијалак и локални рибни специјалитети како црна сабјарка со банана или октопод со кромид и маслинки, може да чини околу 60 евра. За седум дена, Мадеира нуди комбинација што ретко се пакува во една дестинација: океан, планини, тропска вегетација, европска историја и чувство дека сте подалеку од Европа отколку што навистина сте.
