EarthCARE откри како дождот ги разбива облаците што ја ладат Земјата

Над југоисточниот Пацифик, во ниските облаци што одбиваат сончева светлина назад во вселената, дождот почнал да се засилува и до 25 часа пред облачниот слој да се разбие. Кога во него се отвориле празнини, поголем дел од темната океанска површина останал изложен на сонце. Европската вселенска агенција (ЕСА) на 19 ноември ги претстави наодите од истражувањето со сателитот EarthCARE, кои покажуваат како врнежите можат да го ослабнат ефектот на овие облаци како природен сончобран.

Морските стратикумулуси се ниски облаци што можат да покријат големи површини над океаните. Кога се збиени, одозгора изгледаат како речиси непрекинат бел слој и одбиваат значителен дел од сончевата светлина. Кога ќе се прераспоредат во прстени со празнини во средината, облаците и натаму се видливи по рабовите, но низ отворите повеќе светлина стигнува до океанот. Темната површина апсорбира повеќе сончева енергија од светлата облачна покривка.

Радарот, ласерскиот инструмент и мултиспектралната камера на EarthCARE им овозможиле на истражувачите да ја видат и површинската форма на облаците и нивната структура по висина. Од тие мерења процениле колку течна вода има во облакот и во дождот и како се менуваат големината и бројот на капките. Сликите од геостационарниот сателит GOES и реконструираните траектории на воздухот им помогнале да го следат развојот на облачниот слој меѓу сателитските прелети. Деталната временска анализа опфатила 803 траектории со премин од збиена во испрекината облачност над југоисточниот Пацифик.

Во набљудуваните случаи, количината на течна вода и дожд почнала да расте пред да се појават празнините. Потоа облачните капки станале помалубројни и поголеми, додека вертикалната структура на облачниот слој останала главно иста. Според објаснувањето на авторите, дождовните капки при паѓањето можат да соберат дел од ситните честички на кои се создаваат нови облачни капки. Со помалку такви честички, капките можат да пораснат и полесно да паднат како дожд. Дел од дождот испарува под облакот и го лади воздухот, што може да го промени струењето што го одржува облачниот слој.

Наодот им дава на научниците конкретна проверка за климатските модели. Тие можат да видат дали моделите го прикажуваат истиот редослед, од засилувањето на врнежите до отворањето празнини во облачниот слој. Авторите предупредуваат дека точниот момент кога дождот почнува да се засилува е понесигурен од самиот редослед, бидејќи има помалку набљудувања во најраните часови. Отворено останува колку често истиот механизам дејствува над другите океани и колкав е неговиот долгорочен придонес во енергетскиот биланс на Земјата.

Рацин.мк ве прашува:

Кој најмногу придонесува говорот на омраза да стане нормална појава во Македонија?

Најчитано

Рацин.мк ве прашува:

Кој најмногу придонесува говорот на омраза да стане нормална појава во Македонија?