Скопје повторно под вода, кризните штабови се разбудија по невремето. По силниот дожд што попладнево го зафати главниот град, општините Кисела Вода, Бутел, Гази Баба и Чаир соопштија дека ги мобилизирале штабовите, ги испратиле екипите на терен и ги повикаа граѓаните да пријавуваат штети.
Но невремето не дојде без предупредување. УХМР претходно најави пороен дожд, грмежи, засилен ветер и услови за краткотрајно невреме со град. Затоа прашањето повторно е исто: зошто институциите во Скопје најчесто изгледаат подготвени дури откако улиците ќе се наполнат со вода?
Во Кисела Вода била свикана итна седница на Кризниот штаб, а општинските екипи излегле на терен по пријави за поплавени површини и објекти. Најавена е координација со Центарот за управување со кризи, Дирекцијата за заштита и спасување, ЈП „Водовод и канализација“ и другите надлежни служби.
Во Бутел, општинскиот кризен штаб бил ставен во координација со МВР, јавните претпријатија, ЕВН и Центарот за управување со кризи. Во Гази Баба било соопштено дека штабот е активиран веднаш по невремето, а во Чаир комуналните служби најавиле работа во текот на целата ноќ за санирање на последиците.
Тоа се потребни реакции, но не го бришат впечатокот дека Скопје повторно се движи по истата шема: прво дожд, потоа вода по улиците, па повици за пријавување штети, па екипи на терен. За граѓаните што се соочуваат со поплавени дворови, подруми, улици и оштетена инфраструктура, институционалните соопштенија звучат задоцнето кога проблемот веќе им е пред врата.
Општините ги повикаа граѓаните да пријавуваат поплавени улици и дворови, паднати дрвја, скршени гранки, оштетена инфраструктура и други итни ситуации. За Кисела Вода се објавени телефоните 072 250 719 и 072 443 500, за Бутел 076 202 893, за Гази Баба 075 239 918, додека во Чаир граѓаните се упатуваат на бројот 112.
Но токму тука лежи проблемот. Ако истите улици се поплавуваат при секој посилен дожд, ако истите шахти не примаат вода, ако истите населби редовно стануваат критични точки, тогаш кризата не почнува со невремето. Таа почнува многу порано — со недоволна превенција, лошо одржување и институционално чекање дождот да покаже каде системот не функционира.
Скопје не смее да живее од интервенција до интервенција. Кризните штабови се важни кога штетата веќе е направена, но вистинското прашање е што се прави пред невремето. Дали се чистат сливниците, дали се мапираат ризичните улици, дали се проверуваат критичните точки и дали граѓаните добиваат навремени, јасни и практични насоки?
Денешната слика повторно покажа дека главниот град тешко се справува со кратки, но силни временски удари. А во време кога ваквите невремиња стануваат сè почести, реакцијата по дождот веќе не е доволна. На Скопје му треба систем што ќе работи пред улиците да завршат под вода.
