Мал морски организам што живее на студеното дно крај Антарктикот може да помогне во развојот на нова терапија против меланом, еден од најопасните облици на рак на кожата.
Станува збор за антарктичката асцидија Synoicum adareanum, во чиј микробиом живее бактерија што произведува природно соединение наречено палмеролид А. Лабораториските испитувања покажале дека соединението има силно и селективно дејство врз одредени клетки на меланом.
Научниците од Универзитетот на Јужна Флорида, Институтот за истражување на пустините и Институтот за океанографија „Скрипс“ неодамна се вратија од шестнеделна експедиција на Антарктикот. Тие собирале примероци на длабочина од околу 24 метри, во исклучително студени води, при слаба видливост и сложени услови за нуркање.
Палмеролид А првпат бил изолиран од овој морски организам пред околу две децении. Истражувањето објавено во 2006 година покажало дека соединението има изразена активност против клеточна линија на меланом и дека делува преку инхибиција на ензимот V-ATPase.
Подоцнежните генетски анализи покажале дека соединението не го создава самата асцидија, туку бактерија што живее во неа. Научниците ја идентификувале како нов вид од досега непроучен род, предложено именуван Candidatus Synoicihabitans palmerolidicus.
Ова откритие е важно бидејќи масовното собирање на морските организми од Антарктикот би предизвикало штета врз чувствителниот екосистем. Со идентификувањето на бактеријата и гените што го создаваат палмеролидот, истражувачите се надеваат дека соединението во иднина би можело да се произведува во лабораторија.
Според професорот по хемија Бил Бејкер, селективноста на соединението е особено значајна бидејќи целта на развојот на лекови е уништување на заболени клетки со што е можно помало оштетување на здравото ткиво.
Антарктичките морски организми со милиони години развивале хемиски механизми за одбрана од предатори, инфекции и суровите услови. Токму тие природни соединенија се предмет на истражување како можни основи за нови антибиотици и терапии против рак.
Палмеролид А сè уште не е одобрен лек и истражувањето е во рана лабораториска фаза. Научниците сега ги анализираат ДНК, хемијата и биолошката функција на соединението, процес што може да трае со години пред да се создадат услови за испитување кај луѓе.
