Бесим Красниќи, осуденик кој во 2024 година беше екстрадиран од Косово по меѓународна потерница, повторно е недостапен за македонските институции. Тој добил 30-дневен прекин на затворската казна поради лекување, но по истекот на рокот не се вратил во КПУ „Идризово“.
Красниќи не е непознат за полицијата и правосудните органи. Во мај 2024 година беше екстрадиран од Косово во Македонија и спроведен во „Идризово“, откако по него беше распишана меѓународна потерница за издржување затворска казна.
Според тогашните информации од МВР, Красниќи требало да издржува казна за повеќе кривични дела, меѓу кои разбојништво, тешки дела против општата сигурност и дело поврзано со подготвување тероризам.
Но, неговата историја со затворскиот систем не започнува со последното исчезнување. Домашните медиуми претходно објавија дека Красниќи и во минатото не се вратил во затвор по дозволено отсуство, по што бил недостапен за органите и по него била распишана меѓународна потерница.
Овојпат од затвор излегол поради здравствени причини.
Основниот кривичен суд Скопје му одобрил 30-дневен прекин на издржувањето на казната врз основа на медицинска документација. Лекар од здравствената служба во „Идризово“ и специјалист по абдоминална хирургија препорачале дополнителни медицински испитувања кои, според доставеното мислење, не можеле да бидат направени во затворски услови.
Меѓу медицинските постапки била наведена и можна хируршка интервенција за која била надлежна Клиниката за дигестивна хирургија.
Красниќи потоа побарал прекинот на казната да му биде продолжен. Судот на 16 јуни го одбил барањето, оценувајќи дека дополнително доставената медицинска документација не покажува потреба тој да остане надвор од затвор и по истекот на веќе одобрените 30 дена. Била одбиена и неговата жалба.
Но Красниќи не се вратил во „Идризово“.
На 10 јули раководството на затворот го известило судот дека осуденикот не се појавил во установата во предвидениот рок. Потоа била издадена наредба за негово приведување, а доколку се утврди дека се крие или е во бегство, предвидено е распишување потерница.
Случајот повторно го отвора прашањето за контролата на осудениците на кои им се дозволува привремено да ја прекинат казната поради здравствени причини. Правото на соодветно лекување е законски загарантирано и за лицата што издржуваат затворска казна, но во случајот со Красниќи се поставува прашањето дали неговата претходна историја на бегство била доволно земена предвид при процената на ризикот.
Особено затоа што станува збор за човек кој претходно веќе бил недостапен за македонските институции и морал да биде пронајден и екстрадиран од Косово.
Сега полицијата повторно треба да го пронајде. Но случајот остава и едно пошироко прашање за системот: како осуденик кој еднаш веќе не се вратил во затвор повторно добил можност да биде надвор од установата без механизам што ќе гарантира дека по завршувањето на лекувањето повторно ќе се појави зад решетки?
