Skip to content
Македонија во првите седум месеци од годинава направи трговски дефицит од речиси 2,1 милијарда евра, откако вредноста на увезената стока драстично ја надмина вредноста на домашните производи пласирани во странство, потврдуваат официјалните претходни податоци на Државниот завод за статистика. Овој негативен биланс директно влијае врз стабилноста на економијата и одливот на девизи, бидејќи земјата продолжува да плаќа повеќе за странски производи отколку што успева да наплати од сопствениот извоз.
Вкупниот обем на стоковна размена со странските партнери во периодот од јануари до јули достигна преку 12,3 милијарди евра. Домашните компании успеаја да извезат стока во вредност од 5,1 милијарда евра, што претставува годишен раст од 8,4 проценти, но истовремено за увоз се потрошени речиси 7,2 милијарди евра, со регистриран пораст од близу осум насто.
Огромниот кусок во трговијата најмногу се должи на увозот на скапи репроматеријали и суровини за индустријата, но и на нафтените деривати и патничките автомобили кои директно влијаат врз трошоците на граѓаните. Статистичките пресметки покажуваат дека на увозната страна доминираат платината и нејзините легури, нафтените масла добиени од битуменозни минерали, како и моторните возила за превоз на патници.
Од друга страна, столбот на македонскиот извоз и понатаму останува врзан за автомобилскиот сектор во слободните економски зони, каде најголемо учество имаат катализаторите со благородни метали, сетовите на спроводници за палење возила и деловите за седишта. Ваквата структура покажува дека домашното производство сè уште нема доволно широк асортиман на производи со висока додадена вредност што би можеле да ја свртат трговската вага во корист на државата.
Надворешнотрговските движења потврдуваат дека домашниот пазар останува силно врзан за економските движења кај европските партнери, со оглед на тоа што земјите членки на Европската Унија покриваат дури 58,7 проценти од целата трговија. Речиси половина од трговскиот промет, односно 49,4 насто, се реализира со само пет држави, предводени од Германија како најважен економски партнер, по што следуваат Велика Британија, Кина, Грција и Србија.
За граѓаните ваквата висока увозна зависност претставува постојан ризик од прелевање на ценовни шокови од странство, бидејќи секое поскапување на увозните горива и материјали брзо завршува во крајните малопродажни цени во продавниците. За да се намали овој притисок врз животниот стандард, неопходно е засилување на домашното земјоделско и индустриско производство, како и пренасочување на потрошувачката кон локални производи кои ќе ги задржат парите во домашната економија.
