Повеќе од 166.000 сомнителни случаи на мали сипаници се регистрирани во Бангладеш од почетокот на епидемијата во март, додека 999 смртни случаи се водат како поврзани со заразата. Од вкупниот број заболени, 19.835 случаи се лабораториски потврдени, покажува новиот пресек на здравствените власти.
Разликата меѓу овие категории е важна. Сомнителните случаи се пациенти со симптоми или епидемиолошка поврзаност со заразата, но без конечна лабораториска потврда. Од 999 смртни случаи поврзани со епидемијата, 100 се лабораториски потврдени како смртни случаи од мали сипаници. Повеќе од 146.000 сомнителни пациенти биле хоспитализирани.
Според податоците наведени од Reuters, Бангладеш моментално се соочува со најголемата активна епидемија на мали сипаници во светот. Болниците се преоптоварени, а здравствениот систем истовремено се справува и со зголемен број пациенти со денга.
Ширењето на заразата следувало по повеќегодишни нарушувања во редовната имунизација. Во 2024 година била одложена планирана програма за вакцинација, следната година била откажана национална кампања против мали сипаници и рубеола, а проблемите со набавката предизвикале недостиг на вакцини.
СЗО уште во април предупреди дека празнините во редовната имунизација и недостигот на вакцини во 2024 и 2025 година оставиле голем број деца без целосна заштита. Особено ранливи биле бебињата помлади од девет месеци, кои сè уште не биле доволно возрасни за редовната доза.
Бангладеш на 5 април почна итна вакцинација во најпогодените подрачја, а од 20 април кампањата се прошири низ целата земја. Таа првично опфатила околу 18 милиони деца на возраст од шест месеци до пет години, а до септември биле вакцинирани повеќе од 19,7 милиони деца.
Големиот опфат не значи дека вакцината не делува. Кампањата почнала откако вирусот веќе се ширел, а празнините во имунитетот се создавале со години. Дел од децата биле заразени пред вакцинацијата, додека за прекин на ширењето е потребен висок и рамномерен опфат во сите заедници, а не само висока бројка на национално ниво.
Малите сипаници се пренесуваат преку воздух и се меѓу најзаразните вирусни заболувања. Еден заболен може да зарази до 18 невакцинирани лица. Две дози од вакцината обезбедуваат до 97% долготрајна заштита, а за колективен имунитет е потребен опфат од најмалку 95% со двете дози.
Болеста најчесто почнува со висока температура, кашлица, течење на носот и воспалени очи, по што се појавува карактеристичен осип. Кај дел од пациентите може да предизвика пневмонија, воспаление на мозокот, слепило и смрт, а најголем ризик имаат малите деца, неухранетите и лицата со ослабен имунитет.
Состојбата во Бангладеш не значи дека во Македонија постои идентична епидемија. За процена на домашниот ризик се потребни најнови податоци од Институтот за јавно здравје и Министерството за здравство за опфатот со првата и втората доза од МРП-вакцината, особено по општини и меѓу децата што претходно пропуштиле вакцинација.

