Skip to content
Фосил што речиси еден век стоел во фиока во Природонаучниот музеј во Лондон се покажал како доказ за постоење на досега непознат вид месојаден диносаурус, близок до групата во која припаѓа и познатиот тираносаурус рекс.
Станува збор за видот Invictibellatrix amberina, диносаурус со големи канџи и долги предни екстремитети, кој живеел пред повеќе од 100 милиони години. Неговите фосилни остатоци биле пронајдени на британскиот остров Вајт во 1924 година, но дури сега научниците утврдиле дека припаѓаат на посебен вид.
Диносаурусот бил долг меѓу три и четири метри и висок околу метар и половина. Според истражувачите, најверојатно имал пердуви, а неговите закривени канџи достигнувале должина од 10 до 20 сантиметри.
За разлика од тираносаурусот, кој бил познат по моќните вилици, овој предатор го напаѓал пленот главно со предните екстремитети и канџите. Се хранел со помали диносауруси, гуштери и цицачи.
Палеонтологот Касиус Морисон од Универзитетскиот колеџ во Лондон објаснува дека ваквиот предатор би претставувал поголема непосредна опасност за човекот отколку тираносаурусот.
Причината е едноставна. Човекот би бил соодветна големина за негов плен, додека за огромниот тираносаурус би претставувал релативно мал залак.
Научниците го идентификувале новиот вид со помош на компјутерска томографија, која им овозможила да ја проучат внатрешната структура на фосилизираниот череп без да го оштетат.
Добиените тридимензионални модели биле споредени со черепите на други месојадни диносауруси. Анализата открила комбинација од анатомски карактеристики што дотогаш не била забележана кај друг вид.
Откритието е особено значајно бидејќи претставува прв доказ дека мегарапторите, група брзи двоножни месојадни диносауруси, живееле и на територијата на денешна Европа.
Досега нивните фосили главно биле пронаоѓани во Азија, Јужна Америка и Австралија. Новото истражување им помага на научниците подобро да разберат како овие предатори се ширеле низ древните континенти.
Името Invictibellatrix значи „непобедлива воинка“, а истражувачите објаснуваат дека го избрале како симбол на надеж и сила за луѓето кои се соочуваат со дискриминација и угнетување.
Истражувањето е објавено во научното списание Royal Society Open Science.
За научниците, случајот е потсетување дека важни откритија не мора секогаш да доаѓаат од нови ископувања. Понекогаш одговорите на големи научни прашања со децении стојат во музејските збирки, чекајќи некој повторно да ги проучи.
