Skip to content
На гробишта во белгискиот град Гентбруге е поставена телефонска говорница што не е поврзана со ниту една телефонска мрежа. Таа не може да воспостави повик, но има друга намена – да им овозможи на луѓето симболично да разговараат со своите починати блиски.
Говорницата е поставена по повод Денот на сите светци, а идејата е инспирирана од слична иницијатива во Јапонија, позната како „телефон на ветерот“.
Посетителите можат да ја подигнат слушалката и да им кажат на своите починати блиски сè што останало неискажано. Телефонот нема сигнал, ниту пак разговорите се пренесуваат до некого. Неговата улога е целосно симболична.
Иницијативата во Белгија ја реализирал Давид Слосе, кој сакал да создаде простор каде што луѓето што тагуваат ќе можат слободно да ги изразат своите чувства.
Според него, по смртта на блиска личност, луѓето најчесто добиваат големо внимание и поддршка во првите денови и недели. Но, со текот на времето, околината се враќа на секојдневните обврски, додека тагата на оние што изгубиле некого продолжува.
Токму затоа ваквата говорница им овозможува на посетителите да се задржат, да се присетат на блиските и да ги изговорат мислите што можеби никогаш немале можност да им ги кажат.
Во говорницата е поставена и тетратка во која посетителите можат да запишат со кого симболично разговарале.
На местото биле присутни и двајца членови на работната група „Мелопе“, подготвени да ги сослушаат посетителите што сакаат да зборуваат за својата загуба.
Ваква телефонска говорница постои и на гробиштата во Звијндрехт, каде што била поставена уште во 2022 година.
Идејата, сепак, не ја доживуваат сите на ист начин.
Една посетителка изјавила дека може да разбере зошто на некои луѓе симболичниот телефон им помага, но дека таа лично претпочита да се моли или во тишина да ѝ зборува на својата почината мајка.
За иницијаторите, токму во тоа е смислата на проектот – секој човек на свој начин се справува со загубата, а говорницата претставува уште една можност за изразување на тагата.
Слосе се надева дека ваквите телефони во иднина ќе добијат постојани места на белгиските гробишта.
Јапонската идеја, од која е инспириран белгискиот проект, потекнува од едноставната потреба човекот да им се обрати на оние што повеќе не може да ги слушне.
Телефонската говорница не ја менува реалноста на загубата и не претставува замена за психолошка поддршка. Но, за некои луѓе може да биде место каде што ќе го изговорат она што со години го носат во себе.
Без телефонска врска, без сигнал и без одговор од другата страна, говорницата им остава простор на спомените и на зборовите што не биле кажани.
