Skip to content
Тринаесетгодишното дете кое беше тешко повредено при насилен инцидент во скопската општина Чаир им подлегна на повредите, потврдија надлежните служби, по што граѓанската мрежа „Глас против насилство“ упати директно барање до институциите за утврдување на одговорноста и прекин на практиката вината да се лоцира единствено кај децата. Организациите алармираат дека ваквата загуба не смее да заврши со неколкудневни декларативни изјави, туку мора да отвори итна истрага за тоа дали постоеле претходни сигнали за насилство што надлежните органи ги игнорирале.
Прашањето за безбедноста на децата во училиштата и јавните простори директно ги засега семејствата и родителите, кои секојдневно се соочуваат со недостиг на стручен кадар и нефункционални протоколи за заштита. Од граѓанскиот сектор посочуваат дека институциите не смеат да чекаат насилството да ескалира со трагичен исход за да реагираат, туку мора да воспостават систем во кој центрите за социјална работа, образовните установи и здравството ќе дејствуваат синхронизирано секој ден.
Наместо да се нудат сè построги казнени мерки и етикетирање на малолетниците како насилни, неопходно е државата да обезбеди стручни служби кои навреме ќе препознаат ризично однесување. Самата казна не претставува превенција ниту отвора простор детето безбедно да пријави проблем, поради што одговорноста паѓа директно врз возрасните и надлежните органи кои потфрлиле во заштитата.
Како клучни барања до Владата и ресорните министерства се наведуваат воведувањето бесплатна и навремена психолошка поддршка за децата жртви и оние во ризик, како и темелна ревизија на правилниците на Министерството за образование и наука. Барањата вклучуваат и воведување едукативни содржини преку кои учениците ќе учат за ненасилно решавање конфликти, препознавање на секоја форма на насилство и градење односи засновани на почит.
„Државата не може да ја префрла својата одговорност врз децата. Ветувањата без буџет, рок и одговорност не се мерки, туку е потребен систем што ќе спречи следно дете да го загуби животот.“
Следниот неопходен чекор, според реакцијата, е институциите јавно да соопштат дали во конкретниот случај во Чаир имало претходни пријави за насилство и што точно било преземено. За да не останат овие барања само на хартија, се инсистира на воспоставување независен мониторинг кој редовно ќе ја известува јавноста за преземените активности и нивната ефикасност на терен.
