Skip to content
Еден сопственик на апартман во Риека тврди дека годишно му остануваат 23.000 евра, додека друг во Истра заработил само 4.900 евра. Цените на ноќевањата достигнуваат и 350 евра, но зад туристичката заработка стојат провизии, даноци, одржување и многу работа. Расправата меѓу хрватските издавачи отвори прашање што е актуелно и за Македонија: дали издавањето апартмани навистина носи лесни пари?
На прв поглед, издавањето апартман на туристи изгледа како еден од најисплатливите начини за дополнителна заработка. Поседувате недвижност, ја огласувате на Booking или Airbnb, гостите доаѓаат, а парите пристигнуваат на сметката.
Но, реалноста зад туристичкиот бизнис е многу посложена.
Интересна расправа на хрватскиот Reddit, која ја пренесе Index.hr, открива колку големи можат да бидат разликите во заработката од издавање туристичко сместување. Додека некои сопственици тврдат дека од еден апартман годишно им остануваат над 20.000 евра, други признаваат дека едвај заработуваат пет или шест илјади евра по цела сезона.
Апартман во Ријека носи 23.000 евра годишно
Најголемо внимание привлече сопственик на апартман за шест лица во центарот на Риека, кој тврди дека по одбивањето на сите трошоци годишно му остануваат околу 23.000 евра.
Во текот на сезоната наплаќа 350 евра за ноќевање, но конечната сума е пониска поради попустите за подолг престој и провизијата на платформата Booking, која според него изнесува 19 проценти.
По тие одбитоци, како што објаснува, му остануваат приближно 250 евра за ноќевање, пред останатите трошоци за работењето.
Високата цена предизвикала реакции на интернет. Дел од учесниците во дискусијата се прашувале што точно нуди апартманот за 350 евра.
Други потсетиле дека се работи за сместување за шест лица, што ја менува пресметката. Ако апартманот е целосно пополнет, цената изнесува околу 58 евра по лице за ноќ.
Токму затоа споредувањето со хотелските цени не е секогаш едноставно.
Во Пула четири и пол месеци работа за 6.500 евра
Сосема поинаква приказна споделил сопственик на апартман од 40 квадратни метри во поширокиот центар на Пула.
Тој сместувањето го издава од 15 мај до 30 септември, а по завршувањето на сезоната му остануваат приближно 6.500 евра.
Но, има една важна предност: неговата мајка се грижи за чистењето, па трошоците за оваа услуга му се значително пониски.
Во дискусијата се појавило и прашањето дали долгорочното издавање би било подобра алтернатива.
На пример, стан што се издава цела година за 500 евра месечно носи 6.000 евра годишен бруто-приход, пред даноци, поправки и останати расходи.
Туристичкото издавање може да донесе поголеми приходи, но подразбира и многу повеќе ангажман, промени на гости, чистење и непредвидени трошоци.
Во Истра заработката паднала од 6.000 на 4.900 евра
Не сите сопственици се задоволни од сезоната.
Еден издавач од Истра навел дека вообичаено заработува околу 6.000 евра годишно, но во 2026 година приходот што му останал се намалил на 4.900 евра.
Тоа е пад од приближно 18 проценти.
Иако станува збор за индивидуални сведоштва што не можат да се сметаат за репрезентативна статистика, тие покажуваат дека туристичкиот бизнис не е подеднакво исплатлив за сите.
Износи што самите сопственици ги пријавиле на Reddit, по нивна пресметка на трошоците. Не се независно ревидирани и не мора да ја вклучуваат амортизацијата или вредноста на сопствениот труд.
Хрватскиот туризам расте, но не заработуваат сите подеднакво
Интересно е што индивидуалните приказни доаѓаат во година во која хрватскиот туризам бележи позитивни резултати.
Според Хрватскиот државен завод за статистика, во август 2026 година земјата имала 4,8 милиони туристички пристигнувања и 26,9 милиони ноќевања во комерцијалните сместувачки капацитети.
Пристигнувањата биле зголемени за 2,3 проценти во споредба со август минатата година, додека бројот на ноќевања пораснал за само 0,5 проценти.
Во категоријата апартмани и други сместувачки капацитети за краток престој биле реализирани 15,1 милион ноќевања, односно 56,1 процент од сите ноќевања во август.
Тоа покажува колку голема улога има приватното сместување во хрватскиот туристички сектор.
Сепак, растот на вкупните туристички резултати не значи дека заработката на секој издавач автоматски се зголемува. На неа влијаат локацијата, квалитетот на сместувањето, бројот на резервирани ноќи и трошоците за работење.
Туризмот носи милијарди, но колку остануваат кај малите издавачи?
Според Хрватската народна банка, во првата половина од 2026 година приходите од странски туристи достигнале 4,59 милијарди евра, речиси пет проценти повеќе од истиот период минатата година.
Само во вториот квартал приходите изнесувале 3,64 милијарди евра.
Овие бројки потврдуваат дека туризмот останува значајна економска дејност за Хрватска.
Но, тие не откриваат колкав дел од заработката останува кај малите сопственици на апартмани.
За нив, успешна сезона не значи само многу гости, туку и доволно високи приходи за да се покријат трошоците и да остане реална заработка.
Особено на островите, проблем претставува недостигот од работници и мајстори. Сопственик од Хвар во расправата објаснил дека понекогаш е потешко да се најде сервисер отколку турист.
Дефект на клима-уред или машина за перење среде сезона може да значи дополнителни трошоци, откажување резервации и незадоволни гости.
Може ли истата пресметка да важи и за Охрид?
Приказната од Хрватска отвора интересно прашање и за македонскиот туризам.
Во Охрид, Струга и другите туристички центри, издавањето апартмани претставува извор на дополнителни приходи за голем број домаќинства.
Но, и кај нас постои разлика меѓу парите што ги плаќа туристот и заработката што реално му останува на сопственикот.
Да земеме илустративен пример.
Апартман што се издава по 70 евра за ноќевање и има 90 резервирани ноќи годишно остварува бруто-приход од 6.300 евра.
Доколку се претпостави провизија од 15 проценти за сите резервации, само за платформата би биле издвоени 945 евра.
Така остануваат 5.355 евра, но пред трошоците за електрична енергија, вода, перење постелнина, чистење, даноци, поправки и одржување.
Ако се пресметаат и овие издатоци, конечната заработка може да биде значително пониска.
Токму затоа туристичкото издавање не треба да се оценува само според цената на ноќевањето.
Лесни пари или работа што никогаш не завршува?
За дел од сопствениците, апартманот е инвестиција што обезбедува стабилни дополнителни приходи. За други, тоа е практично второ работно место.
Во текот на сезоната треба постојано да се одговара на пораки, да се организира пристигнувањето на гостите, да се чисти, да се менува постелнината и да се решаваат непредвидени проблеми.
Дополнителен трошок е и амортизацијата на мебелот и опремата, која не секогаш се пресметува кога сопствениците зборуваат за годишната заработка.
Еден од учесниците во хрватската расправа советува околу 15 проценти од приходите да се оставаат настрана за идни поправки и вложувања. Тоа е лична препорака, а не универзално правило, но ја покажува потребата од планирање на трошоците што не се појавуваат секоја сезона.
На крајот, разликата меѓу 23.000 евра заработка во Риека и 4.900 евра во Истра не ја покажува само нееднаквоста меѓу туристичките дестинации. Таа открива дека успехот на туристичкиот бизнис зависи од многу повеќе фактори отколку од бројот на гости.
