Црвената фурија е првиот финалист на Мундијалот, вечерва се решава и вториот

Шпанија е првиот финалист на Мундијалот 2026, откако во Далас ја совлада Франција со 2:0 и го продолжи походот кон својата втора светска титула. Микел Ојарзабал го отвори резултатот од пенал во 22. минута, а Педро Поро ја потврди победата во второто полувреме. Противникот на Шпанија во големото финале ќе биде познат вечерва, кога од 21 часот во Атланта ќе се судрат Аргентина и Англија.

Шпанија го доби првото полуфинале преку играта што ја однесе до самиот врв на европскиот и светскиот фудбал – контрола на топката, трпелива изградба на нападите и способност да го забрза ритамот во вистинскиот момент. Ламин Јамал го изнуди пеналот за водство, а средниот ред предводен од Родри не ѝ дозволи на Франција да го претвори својот огромен напаѓачки потенцијал во сериозен притисок.

За Франција, која се обидуваше да стигне до трето последователно светско финале, не помогна ниту присуството на Килијан Мбапе, еден од најдобрите стрелци на турнирот. Шпанија го затвори просторот пред својот шеснаесетник и го принуди францускиот капитен најчесто да ја прима топката далеку од позициите од кои е најопасен.

Но, по европската пресметка во Далас, вниманието сега се префрла кон Атланта, каде што актуелниот светски првак Аргентина ќе се обиде да обезбеди второ последователно финале. Наспроти неа ќе биде Англија, репрезентација која чека на ново мундијалско финале уште од освојувањето на титулата во 1966 година.

Аргентина стигна до полуфиналето со максимален ефект во групата, совладувајќи ги Алжир, Австрија и Јордан. Во елиминациската фаза, сепак, бранителот на титулата мораше да мине низ три тешки натпревари. Зеленортските Острови беа совладани со 3:2 по продолженија, истиот резултат беше остварен и против Египет, а во четвртфиналето Аргентинците ја елиминираа Швајцарија со 3:1.

Централната фигура повторно е Лионел Меси. Аргентинскиот капитен има осум погодоци и еден од највлијателните играчи на целиот турнир, но неговото значење не се мери само преку головите. Кога се повлекува подлабоко, Меси ги отвора коридорите за Хулијан Алварез и за втрчувањата на играчите од средниот ред. Токму неговата слобода меѓу англиската одбрана и средниот ред може да биде клучот на натпреварот.

Англија, пак, го освои првото место во својата група по победите над Хрватска и Панама и ремито со Гана. Во нокаут-фазата следуваа три натпревари во кои тимот на Томас Тухел мораше да покажува карактер: пресврт против ДР Конго, драматична победа од 3:2 над Мексико и триумф од 2:1 против Норвешка во четвртфиналето.

Најголемата англиска сила е оската составена од Хари Кејн и Џуд Белингам. Двајцата имаат по шест гола на турнирот, а нивното движење постојано создава дилеми за противничките одбрани. Кејн често се повлекува кон средината за да учествува во организацијата, додека Белингам го користи празниот простор и навлегува кон голот од втор план.

Токму дуелот во средината може да го одреди вториот финалист. Англија ќе се обиде преку Деклан Рајс и Белингам да го ограничи влијанието на Меси, Родриго де Пол и Енцо Фернандез. Аргентина, од друга страна, ќе настојува да ја забави англиската транзиција и да ги изолира крилните напаѓачи од Кејн.

Доколку Англија го наметне своето физичко темпо и рано ја освои топката, може да ја стави аргентинската одбрана под сериозен притисок. Доколку Аргентина успее да ја задржи контролата и да го пронајде Меси меѓу линиите, англиските стопери ќе мора постојано да избираат дали да излезат кон него или да го чуваат просторот зад себе.

Натпреварот носи и голема историска тежина. Англија и Аргентина досега се сретнале петпати на светските првенства, а нивните дуели оставија дел од најпознатите и најконтроверзните моменти во мундијалската историја. Англичаните имаат три победи, Аргентинците две, додека последната пресметка во 2002 година заврши со минимална победа на Англија.

Победникот од вечерашното полуфинале ќе игра против Шпанија во големото финале в недела, на 19 јули, на стадионот „Њујорк – Њу Џерси“. За Аргентина тоа би била можност да ја одбрани светската титула, а за Англија шанса по шест децении повторно да се најде на еден натпревар од најголемиот фудбалски трофеј.