Skip to content
ЕУ старее до 2100 година и влегува во демографска промена што ќе го притисне пазарот на труд, пензиските системи и здравството, покажуваат најновите проекции на Евростат, според кои населението на Унијата ќе порасне до 453,3 милиони во 2029 година, а потоа постепено ќе се намали на 398,8 милиони до крајот на векот.
Најголемата промена не е само во бројот на жители, туку во нивната возраст. Евростат проектира дека уделот на децата и младите до 19 години ќе се намали од 20 проценти во 2025 година на 17 проценти во 2100 година, додека населението на работоспособна возраст од 20 до 64 години ќе падне од 58 на 50 проценти.
Истовремено, постарите генерации ќе станат многу поголем дел од европското општество. Уделот на лицата од 65 до 79 години треба да се зголеми од 16 на 17 проценти, но најголемиот скок се очекува кај лицата над 80 години, од 6 проценти во 2025 година на 16 проценти во 2100 година.
Тоа значи дека Европа ќе има сè помалку работници и сè повеќе пензионери. Според Евростат, во 2025 година имало приближно едно постаро лице на секои тројца луѓе во работоспособна возраст, а до 2100 година може да има до две постари лица на ист број работоспособни луѓе.
Стареењето веќе е видливо. На 1 јануари 2025 година во ЕУ имало 99 милиони луѓе на возраст од 65 години и повеќе, односно 22 проценти од населението. Средната возраст во Унијата изнесувала 44,9 години, а најстаро население имала Италија со средна возраст од 49,1 година.
За Македонија, овие бројки не се далечна европска статистика. Земјата има сопствен демографски пад, иселување на работоспособно население и стареење на населението, па европскиот тренд само ја покажува насоката во која се движи целиот континент. Разликата е што ЕУ има поголем економски капацитет, миграциски прилив и посилни институции за да го амортизира ударот.
Евростат предупредува дека проекциите не се класична прогноза, туку сценарија засновани на претпоставки за фертилитет, смртност и миграција. Но и како сценарио, сликата е јасна: Европа ќе биде помала, постара и со многу поголем товар врз работоспособните генерации.
