Skip to content
Достоинствена рамка за завршување на војната и регионалните тензии побара иранскиот претседател Масуд Пезешкијан, во телефонски разговор со катарскиот емир шеик Тамим бин Хамад Ал Тани, во момент кога преговорите за прекин на конфликтот меѓу Иран и САД влегуваат во најчувствителна фаза, но сè уште без конечен договор.
Пезешкијан, според соопштението од неговиот кабинет и иранската агенција ИРНА, му се заблагодарил на Катар за посредничката улога и рекол дека Техеран е подготвен за рамка што ќе ја заврши „наметнатата војна“ и актуелните тензии во регионот. Тој нагласил дека Иран останува посветен на дипломатијата, но дека и другата страна треба да покаже политичка волја и да ги почитува меѓународните обврски.
Катарскиот емир, пак, порачал дека Доха ќе продолжи со посредничките напори и дека нема да штеди напор за регионална безбедност, стабилност и завршување на конфликтите. Катар, заедно со други посредници во регионот, се обидува да ја приближи позицијата на Техеран до Вашингтон во момент кога секој следен чекор може да одлучи дали кризата ќе оди кон договор или кон нова ескалација.
Според Ројтерс, САД и Иран се приближиле до меморандум што би го продолжил примирјето, би овозможил разговори за трајно решение и би го отворил прашањето за пловидбата низ Ормутскиот Теснец. Но договорот сè уште не е финализиран. Американскиот претседател Доналд Трамп не го одобрил конечниот текст, а од иранска страна било наведено дека документот не е потврден.
Клучните спорни точки остануваат тешки: иранската нуклеарна програма, санкциите, замрзнатите средства, американското воено присуство и контролата врз Ормутскиот Теснец, низ кој минува значаен дел од светската трговија со енергенси. Вашингтон бара гаранции дека Иран нема да развие нуклеарно оружје, додека Техеран инсистира на укинување на притисоците и признавање на неговите права.
Пораката на Пезешкијан затоа звучи како отворена врата за дипломатија, но не и како знак дека договорот е завршен. Иран сака крај на војната, но под услов тоа да биде претставено како достоинствен излез, а не како капитулација. Токму тука лежи најголемата пречка: како да се напише договор што Вашингтон ќе го прикаже како победа, а Техеран како зачувување на државното достоинство.
