Кој повикува на руски собир во Блатец? МПЦ вели: Не сме ние

Рускиот собир во Блатец, најавен за 14 јуни пред руската православна црква во селото, предизвика реакција откако на социјалните мрежи почна да се шири повик до граѓаните од општините Виница и Кочани за „сенароден собир и разговор“ посветен на македонско-руското пријателство, православната поврзаност и иднината на Македонија. Организаторот на повикот останува непознат, а од црковните кругови стигна јасна порака дека настанот не е под покровителство на Црквата.

Свештеното лице Драган Арсовски реагираше јавно по објавувањето на повикот и информираше дека собирот не е организиран ниту поддржан од Македонската православна црква – Охридска архиепископија. Тој нагласи дека настанот е без знаење и благослов на надлежниот епископ, поради што Црквата се оградува од каква било поврзаност со него.

Во реакцијата, Арсовски дополнително посочува дека храмот каде што е закажан собирот е во изградба и не е соодветно место за вакви настани. Според него, Црквата не го одобрува собирот бидејќи бил организиран без нејзино знаење, а храмот во Блатец е под управа на МПЦ-ОА, Брегалничка епархија.

Мета.мк се обратиле и до МПЦ за став, од каде што кусо одговориле дека не слушнале за ваков повик. Од таму навеле и дека во минатото досега не се случило да има вакви повици до граѓаните поврзани со руската црква.

Случајот отвора чувствително прашање за тоа како религиозни симболи и недоизградени црковни објекти се користат во јавни повици со политичко-геополитичка конотација. Повикот во Блатец не е претставен како партиски настан, но темите наведени во него, македонско-руското пријателство, православната поврзаност и иднината на Македонија, го надминуваат локалниот карактер на еден собир и влегуваат во простор во кој Црквата очигледно не сака да биде вовлечена без свое знаење.

Во отсуство на познат организатор, реакцијата на Арсовски станува клучна за јавноста: настанот не добил црковен благослов, не е под покровителство на МПЦ-ОА и не може да се претставува како собир зад кој стои Црквата. Таа дистанца е особено важна во период кога верските и националните теми често се користат за мобилизација на јавноста, без јасна одговорност кој ги организира и со каква цел.