Skip to content
Скандалот со експлицитни видео-снимки што со недели ја потресува Црна Гора прерасна од таблоидна афера во полициско-обвинителски предмет, откако поранешна државна функционерка беше повикана на распит во Подгорица. Случајот доби дополнителна тежина поради тврдењата дека на еден од снимките се појавува лице за кое е распишана меѓународна потерница за двојно убиство.
Поранешната државна службеничка Мирјана Пајковиќ беше повикана на сослушување по налог на обвинителството, а по распитот треба да се одлучи дали во нејзиното постапување има елементи на кривично дело. Во јавноста се појавија повеќе експлицитни снимки, а институциите сега, паралелно со проверката на содржината, треба да ја утврдат и линијата на одговорност за нивното прибавување и ширење.
Најчувствителниот дел од аферата е поврзувањето на Пајковиќ со Никола Дрецун, кој се бара со меѓународна потерница за двојно убиство во Цетиње и ранување на три лица. Во јавните информации се наведува дека Дрецун е осомничен за бомбашки напад на 20 јуни 2024 година, кога загинаа Драган Рогановиќ и Петар Калуѓеровиќ, а имало и повредени. Токму тој спој — интимен материјал и бегалец осомничен за тешко кривично дело — ја префрли аферата во зона на безбедносен ризик и политичка штета.
Во меѓувреме, дел од медиумските шпекулации отворија уште една линија: дека дел од спорниот материјал можеби е снимен во простории што личат на кабинети во зградата на Владата. Кабинетот на Владата тоа јавно го демантираше и побара да не се шири „неточна информација“, со што случајот доби и институционална димензија — дали станува збор за злоупотреба на државни простори или за класична манипулација преку визуелна сличност и сензационализам.
Аферата не е изолиран инцидент, туку продолжение на поширока јавна криза што трае со месеци, во која во контекст на експлицитни материјали се спомнуваат и други јавни личности од безбедносниот и политичкиот круг. Во таква атмосфера, државата е притисната да покаже дека може да ги одвои фактите од политичките конструкции, но и дека ќе реагира на феноменот на злоупотреба на интимни содржини како инструмент за уцена, дискредитација и контрола — без оглед на тоа кој е жртва, а кој добитник на скандалот.