(ВИДЕО) Германецот што се возеше за Драчево со воз

Германецот што се возеше за Драчево со воз во едно кратко, но многу гледано видео покажа повеќе за состојбата на македонската железница отколку многу официјални изјави и извештаи. Фин, Германец кој живее во Македонија, на забавен и самоироничен начин го раскажа своето прво патување со македонски воз, но зад хуморот остана јасна слика за бавно движење, доцнење и чувство дека патувањето до Драчево е многу подалеку отколку што навистина е.

Видеото почнува со реченица што веднаш го поставува тонот: „Здраво дечки, јас сум Фин германецот кој живее во Македонија и многу сум исплашен денес. За прв пат во мојот македонски живот јас ќе се возам со македонскиот воз.“ Во таа најава има и шега и вистинска резерва, особено кога додава дека „не го сакам возот во Германија, не го сакам ни тука во Македонија“. Но токму тој лесен, духовит тон го прави видеото посилно, затоа што критиката не доаѓа како гневен напад, туку како искрено чудење пред нешто што не би требало да биде нормално.

Фин вели дека купил карта до Драчево за 46 денари и дека мислел оти возењето ќе трае „10 минути, така нешто“. Наместо кратко и едноставно патување, следува разочарување уште на самиот почеток. „Овај е возот, ле ле, сакаш да ми кажеш дека толку луѓе чекаат а има само еден влез, еден вагон за толку многу луѓе!?“ Овој момент не е важен само како досетка за социјалните мрежи, туку и како слика за железничка услуга што изгледа тесна, недоволна и неподготвена дури и за обично градско или приградско движење.

Најсилниот дел од видеото, сепак, е таму каде што хуморот почнува да звучи како директна дијагноза. „Дечки не сме толку брзи… леле што е ова, со велосипеди се побрзи од нас со возот, како е тоа реално?“ Во таа реченица има повеќе од шега. Има чувство на апсурд дека превоз кој треба да биде симбол на движење и поврзување во пракса се претвора во спор, мачен и непредвидлив пат. Кога човек што првпат се качува во македонски воз уште по неколку минути има впечаток дека речиси и да не се движи, тогаш проблемот не е во неговото изненадување, туку во стандардот што системот го нуди.

Фин на крајот вели дека стигнале во Драчево „со 38 минути каснење“ и дека тоа е „најбавната работа што ја има видено во неговиот живот“, по што заклучува „Еднаш и никогаш повеќе со македонски воз.“ Токму затоа видеото функционира толку силно: смешно е, но не е само смешно. Тоа е лесно раскажана, а тешко поразителна слика за услуга што треба да биде нормална, а изгледа како искуство што човек го памети по бавноста, нервозата и неверувањето.