Skip to content
Гислејн Максвел, долгогодишна соработничка на Џефри Епстајн и осудена во САД за учество во злоупотреба на малолетнички, одби да одговара на прашања пред Комитетот за надзор на Претставничкиот дом, повикувајќи се на Петтиот амандман од американскиот Устав, кој штити од самоинкриминација. Нејзиното појавување пред Конгресот требаше да биде дел од пошироката истрага за мрежата околу Епстајн и за постапувањето на американските институции во овој случај.
Максвел, која отслужува 20-годишна затворска казна по пресудата од 2021 година, наместо да одговара на суштински прашања, избра да не сведочи за активностите на Епстајн и за контактите со лица од политичкиот и бизнис врв во САД. Претседателот на комитетот Џејмс Комер изјави дека ваквиот потег е разочарувачки, а реакциите по сослушувањето беа остри и од републиканци и од демократи.
Според американски медиуми, правниот тим на Максвел истовремено испратил сигнал дека таа би можела да соработува доколку добие помилување или некаква форма на олеснување, што дополнително ја вжешти дебатата во Вашингтон. Дел од членовите на комитетот отфрлија каква било можност за таков договор, оценувајќи дека станува збор за обид да се тргува со сведочење во политички чувствителен предмет.
Случајот повторно доби политичка тежина затоа што американскиот Конгрес веќе со месеци се обидува да добие поширок увид во документите, сведоштвата и евентуалните врски на Епстајн и Максвел со влијателни личности. Во тој контекст, одбивањето на Максвел да одговара не е само правен потег, туку и нов удар врз напорите да се расчисти еден од најтешките и најконтроверзни случаи во современата американска јавност.
Комитетот за надзор го следи предметот паралелно со поширокиот притисок врз Министерството за правда и врз поранешни високи функционери за објавување повеќе материјали од истрагата. Токму затоа одбивањето на Максвел да сведочи се чита како обид да се задржи контролата врз информациите во момент кога политичката штета од случајот повторно расте.
За семејствата на жртвите и за американската јавност, ова значи уште едно одложување на одговорите што се бараат со години. Наместо нови детали за мрежата околу Епстајн, Конгресот доби молк. А во случај што одамна излезе од рамките на судница и стана прашање на политичка одговорност, тој молк повторно ја отвори старата дилема: колку вистина сè уште останува заклучена зад правни стратегии, влијание и моќ.