Skip to content
И со стотици контакти во телефонот можеме да се чувствуваме осамено кога ни треба искрен разговор. Социјалните мрежи овозможуваат постојана комуникација, но чувството дека некој нѐ познава, разбира и поддржува не произлегува автоматски од бројот на пораки, следбеници или реакции под фотографијата. Разликата меѓу достапноста на контактите и квалитетот на односите е во средиштето на овој современ парадокс.
Според Светската здравствена организација, осаменоста се јавува кога односите што ги имаме не ги исполнуваат нашите потреби за поврзаност. Затоа, човек може да ужива во вечер помината сам дома, а да се чувствува осамено во полно друштво. Присуството на други луѓе не гарантира дека се чувствуваме разбрани или дека имаме кому да му се довериме.
На социјалните мрежи ова чувство понекогаш го засилува споредувањето. Гледаме туѓи патувања, нови станови, професионални успеси и насмеани семејни фотографии. Притоа, лесно ја споредуваме целата своја секојдневна реалност со внимателно избраните моменти од туѓите животи. Нашите обични денови тогаш можат да изгледаат помалку исполнети отколку што навистина се.
Студија објавена во 2024 година во „Сајентифик рипортс“ покажала дека учесниците, во просек, пријавувале поголема осаменост и понегативни чувства по користење социјални мрежи отколку по периоди без нив. Истражувачите, сепак, утврдиле големи разлики меѓу поединците и околностите на користење. Забележаната поврзаност не значи дека секое отворање апликација предизвикува осаменост.
Дигиталната комуникација може и да ја намали оддалеченоста. Видеоповик со семејството во странство, разговор со близок пријател или заедница со слични интереси можат да обезбедат значајна поддршка. Извештајот на СЗО објавен во 2024 година посочува дека адолесцентите што интензивно ги користеле мрежите, без знаци на проблематично користење, пријавувале посилна врсничка поддршка и социјална поврзаност.
Осаменоста има и причини што се надвор од екранот. Преселба, разделба, губење работа, ниски приходи или недостиг од достапни места за дружење можат да ги ослабат односите. Во глобалната процена објавена во 2025 година, СЗО наведе дека приближно еден од шест луѓе во светот се чувствува осамено.
Меѓу пристапите што организацијата ги издвојува се поддршката за локални групи и подобрувањето на библиотеките, парковите и јавниот превоз. Овие простори и услуги овозможуваат редовни средби и заеднички активности, преку кои познанствата можат постепено да прераснат во поблиски односи.
