Skip to content
Буџетот се крпи во Собрание, а ребалансот за 2026 година ја отвори старата политичка битка околу најважното прашање: дали државата прераспределува пари за развој или само го покрива лошото планирање со поголем дефицит и ново задолжување. Во собраниската Комисија за финансирање и буџет продолжи расправата за Предлогот за изменување и дополнување на Буџетот, а власта и опозицијата излегоа со целосно спротивставени толкувања на истите бројки.
Пратениците од владејачкото мнозинство тврдат дека ребалансот е одговор на променетите економски околности и дека со него се обезбедуваат повеќе средства за капитални инвестиции, инфраструктура, плати, социјални трансфери, земјоделски субвенции, студентски и ученички стандард, водостопанство, комунална, образовна, здравствена и еколошка инфраструктура.
Според Министерството за финансии, приходите со ребалансот се ревидираат на околу 379,2 милијарди денари, а расходите на 425,2 милијарди денари. Дефицитот се проектира на 46,1 милијарди денари, односно 4,1 проценти од БДП. Владата уверува дека ова не е дефицит за тековна потрошувачка, туку за капитални проекти и инфраструктура.
Но, опозицијата го чита ребалансот сосема поинаку. Според нив, документот покажува дека првичниот буџетски план не бил реален, дека економскиот раст се ревидира надолу, дека дефицитот расте, а задолжувањето се зголемува. Тие предупредуваат дека наместо вистински реформи, повторно се оди по полесниот пат, повеќе долг и повеќе простор за непрецизно трошење.
Во расправата беше посочено дека власта на почетокот го претставуваше буџетот како развоен, со очекуван раст од 3,8 проценти, додека сега проекцијата се намалува. Од опозицијата се тврди и дека задолжувањето расте, додека даночните приходи се намалуваат речиси за една милијарда денари, што според нив отвора прашање колку стабилно се полни државната каса.
Власта, пак, инсистира дека економијата покажува отпорност, дека приходите растат и дека капиталните расходи се зголемуваат. Според пратениците од мнозинството, ребалансот не е откажување од развојната политика, туку прилагодување на буџетот кон реалните потреби на граѓаните, институциите и општините.
За ребалансот се поднесени над двесте амандмани, а расправата во Комисијата треба да продолжи и во понеделник. Тоа значи дека политичкиот судир околу државната каса допрва ќе се заострува, особено затоа што ребалансот доаѓа во време на повисока инфлација, притисок врз животниот стандард и чувствително прашање за тоа колку државата може да се задолжува без да го стесни просторот за идните години.
Клучната дилема останува иста: дали ова е ребаланс што ќе донесе повеќе патишта, училишта, градинки, водоводи и инвестиции, или ребаланс што покажува дека првичниот буџет не издржал ниту половина година без ново прекројување. Одговорот нема да го дадат само пратеничките говори, туку реализацијата на проектите и тоа дали граѓаните навистина ќе видат подобрување, а не само нови бројки во собраниска расправа.
