Имунитетот има потреба од соодветен внес на хранливи материи во текот на целата година, а есента повторно го насочува вниманието кон исхраната. Цинкот и селенот се два минерала што му се потребни на организмот во мали количества, но имаат важни улоги во неговото функционирање. Нивната важност, сепак, не значи дека дополнителните дози обезбедуваат поголема заштита од инфекции.
Цинкот учествува во работата на стотици ензими, во создавањето протеини и ДНК, во заздравувањето на раните и во функционирањето на имунолошкиот систем. Го има во месото, рибата, морските плодови, јајцата и млечните производи, но и во гравот, јаткастите плодови и интегралните житарки. Организмот потешко го искористува цинкот од некои растителни извори поради соединенијата што ја намалуваат неговата апсорпција.
Селенот е составен дел од протеините што учествуваат во заштитата на клетките од оксидативно оштетување и инфекции. Важен е и за метаболизмот на тироидните хормони. Негови извори се рибата, месото, живината, јајцата, млечните производи и житарките. Количеството во растителната храна може значително да се разликува зависно од почвата на која е одгледана.
Во препораките што ги објавуваат американските Национални институти за здравје, дневниот внес на цинк за возрасни е осум милиграми за жените и единаесет за мажите. За селенот се наведуваат 55 микрограми за возрасни. Потребите се менуваат во бременоста и при доењето.
Овие минерали можат да се внесуваат преку вообичаени оброци. Јајца со интегрален леб, риба за ручек, јогурт или овесна каша со семки и јаткасти плодови придонесуваат за нивниот внес. Разновидноста на исхраната овозможува организмот да добива и други неопходни хранливи материи.
Кај цинкот често се споменува и можноста да го скрати траењето на настинката. Прегледот на истражувања на „Кокрејн“ покажува дека може да ги скрати симптомите за приближно два дена, но сигурноста на доказите е ниска. За спречување настинки, дополнителниот внес покажува мал или никаков ефект. Кај учесниците што земале цинк почесто биле пријавувани непријатен вкус и стомачни тегоби.
Посебно внимание заслужуваат бразилските ореви, кои можат да содржат многу селен. Содржината варира, па нивното редовно консумирање во поголеми количества, особено заедно со додатоци, може да доведе до прекумерен внес.
Европските горни подносливи граници за возрасни се 25 милиграми цинк и 255 микрограми селен дневно. Тие се однесуваат на долготрајниот вкупен внес од храната и додатоците. Продолженото земање високи дози цинк може да ја наруши апсорпцијата на бакарот и да ја намали имунолошката функција.
Цинкот може да влијае и врз дејството на одредени лекови, меѓу кои некои антибиотици. Кај лица што редовно примаат терапија, потребата од додатоци и нивната употреба треба да се проценат со лекар или фармацевт.

