Skip to content
Изразена вилица и силни црти, но лице што изгледа изненадувачки познато. Истражувачи изработија дигитална реконструкција врз основа на фосили од Мароко, стари околу 315.000 години, кои се сметаат за најстарите познати остатоци припишани на видот хомо сапиенс.
Трудот, објавен во научното списание „Херитиџ“, го потпишуваат бразилскиот специјалист за дигитална реконструкција Сисеро Мораес и меѓународен тим истражувачи. Основата се фосилите од наоѓалиштето Џебел Ирхуд.
Реконструкцијата, сепак, не е точен портрет на еден човек. Најголемиот дел од черепот и горниот дел од лицето потекнуваат од фосилот познат како „Ирхуд 1“, додека недостигнатите делови, вклучително долната вилица и забите, се дополнети со остатоци од други единки пронајдени во истиот археолошки слој.
Тимот користел фотографии и видеоматеријали од претходно изработен композитен череп за да создаде тридимензионален модел, чија големина ја проверил според објавените мерења. Потоа биле применети методи за анатомско приближување на изгледот на лицето.
Истражувачите подготвиле две верзии: сива реконструкција насочена кон анатомските карактеристики и уметничка верзија во боја. Бојата на кожата, косата и брадата во втората верзија се интерпретација, бидејќи тие не можат директно да се утврдат од фосилите.
Наодите од Џебел Ирхуд имаат посебно значење за истражувањето на човечкото потекло. Две студии објавени во „Нејчр“ во 2017 година ги датираа остатоците на приближно 315.000 години, со отстапување од околу 34.000 години. Тие покажаа дека раните претставници на нашиот вид имале комбинација од посовремени карактеристики на лицето и поархаична форма на черепот.
Новата реконструкција нуди визуелна претстава за тие рани луѓе, истовремено покажувајќи ги границите на она што науката може да го прочита од коските.
