Иако руската војна во Украина ја исцрпува економијата и ги троши воените и дипломатските ресурси на Москва, таа истовремено му помага на Владимир Путин да ја консолидира власта во Русија и да ги продлабочи поделбите во Европа. Ова е централната теза на професорот и аналитичар Волтер Расел Мид во анализата „Зошто војната во Украина му оди во прилог на Путин“, објавена во „Волстрит џурнал“.
Мид укажува на противречноста во руската стратегија: војната има висока економска цена, а руските сили не ги остваруваат целите на теренот, но Путин сепак продолжува да ја води. Според анализата, Кремљ мора да ги земе предвид и последиците од пренасочувањето на огромни ресурси кон Украина, поради што Русија има помал капацитет да ги штити своите позиции во други региони, меѓу кои Ерменија и Сирија.
Клучот за разбирање на руската стратегија, според Мид, не е само во воените резултати, туку и во политичките ефекти. Продолжувањето на конфликтот може да ја зацврсти контролата на Путин врз домашната политичка сцена, додека несогласувањата меѓу европските држави за пристапот кон војната и можните преговори ја ослабуваат заедничката позиција на Западот.
Се чини дека постојат две главни причини за неговата упорност, вели професор Мид.
„Првата е дека, и покрај сè друго, Путин, дури и ако верува дека мора брзо да ја заврши војната, тој јавно би го задржал својот цврст став. Секој знак на слабост, неодлучност или вознемиреност само би ги охрабрил Украинците да го продолжат својот отпор со надеж дека ќе добијат подобри услови, а воедно би ја ослабнал неговата домашна политичка позиција“, оценува Мид.
Втората причина, според Мид, е што тој може да верува дека ужасните трошоци од војната барем делумно се компензираат од придобивките што ги носи. Конфликтот му помогна на Путин да ја консолидира својата моќ во Русија, да ги маргинализира своите политички противници и да ја преориентира економијата кон потребите на руската воена машина. Војната ја принуди несмасната руска армија да се прилагоди на условите на 21 век и да ги развие технологиите и индустриската база потребни за да ја одржи својата релевантност во време кога нова воена револуција го превртува воспоставениот светски поредок.
Анализата отвора и прашање за западната дипломатија: ако Путин постојано ги отфрла обидите на американскиот претседател Доналд Трамп да посредува за мир, тогаш не е доволно да се разгледуваат само условите за прекин на огнот. Потребно е да се разбере зошто руското раководство смета дека продолжувањето на војната и понатаму му носи политичка корист.
Тезата на Мид е дека војната не може да се оценува само преку освоена или изгубена територија. Нејзините последици врз руската внатрешна политика, односите меѓу европските држави и пошироката меѓународна позиција на Москва се дел од пресметката на Кремљ.

