Skip to content
Македонија во јули произведе 460.035 MWh електрична енергија, количина еднаква на 94,7 проценти од бруто-домашната потрошувачка од 486.007 MWh. Бројката ја доближува земјата до момент во кој домашното производство месечно речиси ја покрива потрошувачката, но не значи дека електроенергетскиот систем бил независен од увоз во секој час од денот.
Најинтересниот дел од јулската структура доаѓа од сончевата енергија. Соларните електрани учествувале со 36,3 проценти во бруто-производството и биле најголем поединечен извор. Термоцентралите учествувале со 33,4 проценти, хидроцентралите со 21,6, а ветерните електрани со 6,7 проценти. Индикаторот на ДЗС го става вкупниот удел на обновливите извори на 65,4 проценти. Тоа е силен летен резултат за зелената енергија, но не треба да се пренесува како годишна слика, бидејќи производството од сонце и вода силно се менува по сезони.
Во однос на јуни, домашното производство пораснало од 408.045 на 460.035 MWh, односно за околу 12,7 проценти. Потрошувачката истовремено пораснала од 446.814 на 486.007 MWh, или за околу 8,8 проценти. Затоа односот меѓу домашното производство и бруто-потрошувачката се подобрил од 91,3 проценти во јуни на 94,7 проценти во јули.
Но токму тука треба внимателно да се чита бројката од 94,7 проценти. Таа не значи дека преостанатите 5,3 проценти се едноставно „увоз“. МЕПСО за јули регистрира 14,3 GWh во категоријата „увоз плус несакани отстапувања“, додека физички во македонскиот електропреносен систем од соседните системи влегле 351,9 GWh, а кон соседните системи излегле 337,6 GWh. Разликата меѓу тие физички текови исто така е околу 14,3 GWh.
МЕМО, пак, користи друга методологија и покажува дека во јули нето-потрошувачката, без загубите, изнесувала 440 GWh, додека трансакциите од домашно производство достигнале 461 GWh. Затоа операторот наведува дека домашното производство било еднакво на 100 проценти од нето-потрошувачката. Од тие 461 GWh, ЕСМ учествувал со 206 GWh, агрегаторите со 155 GWh, независните производители со 71 GWh, а повластените производители со 29 GWh.
Двата податока не се контрадикторни. ДЗС споредува бруто-производство со бруто-домашна потрошувачка, додека МЕМО зборува за нето-потрошувачка и пазарни трансакции. Затоа јулската слика е силна, но не може да се сведе на едноставна реченица дека Македонија била „95 проценти енергетски независна“.
Уште поголем пресврт има кај природниот гас. Во јули биле потрошени само 3,858 милиони кубни метри, што е пад од 85,1 проценти во споредба со јули 2025 година. ДЗС во јулското соопштение не наведува причина за толку големото годишно намалување. Во јуни, кога падот на потрошувачката на гас бил 51,1 проценти, Заводот експлицитно го поврзал со неактивноста на топлинските постројки. За јули такво објаснување засега нема.
Паралелно, во јули биле потрошени 254.622 тони јаглен, а 99,9 проценти од него биле употребени за производство на електрична енергија. Потрошувачката на нафтени продукти изнесувала 116.961 тон и била за 3,6 проценти повисока од јули минатата година.
Јулските податоци затоа покажуваат три различни тренда во ист момент: високо домашно производство на струја, рекордно силен летен удел на обновливите извори и драматичен пад на употребата на природен гас. Најголемото прашање за следните месеци е дали ваквата структура може да се задржи кога ќе се намали сончевото производство и ќе почне зимската потрошувачка.
