Јадењето на грав го зголемува тестостеронот кај мажите

Мажите што внесувале повеќе растителни протеини имале повисоки нивоа на вкупен тестостерон, покажува студија на Универзитетот на Источна Финска. Наодот го отвора прашањето за улогата на исхраната во хормоналното здравје, но не докажува дека јадењето грав директно го зголемува тестостеронот.

Истражувањето опфатило 2.546 мажи на возраст од 42 до 60 години. Научниците ги споредиле податоците за нивната исхрана со концентрациите на вкупен тестостерон и протеинот што ги врзува половите хормони, познат како SHBG.

Податоците за храната биле собирани преку четиридневни дневници меѓу 1984 и 1989 година. Значи, станува збор за нова анализа на претходно собрани податоци, а не за експеримент во кој учесниците добивале грав или друга одредена храна.

Мажите биле поделени во четири групи според внесот на протеини. Кај оние со најголем внес на растителни протеини, вкупниот тестостерон бил во просек за 1,1 наномол на литар повисок отколку кај групата со најмал внес.

Кај животинските протеини била забележана спротивна поврзаност. Групата со најголем внес имала просечно за 1,2 наномоли на литар понизок вкупен тестостерон од групата со најмал внес.

Сепак, резултатите се разликувале според изворот на протеините. Поголемиот внес на протеини од млечни производи бил поврзан со понизок вкупен тестостерон. За протеините од месо не била утврдена таква поврзаност со вкупниот тестостерон.

Позитивната поврзаност била забележана кај растителните протеини од зеленчук и други извори што не се житни производи.

Гравот, леќата и грашокот се извори на растителни протеини. Но, од ова истражување не произлегува препорака за одредена количина грав што би го зголемила тестостеронот.

Авторите нагласуваат дека забележаните разлики биле статистички значајни, но релативно мали. Не е утврдено дали тие имаат значење за здравјето, ниту дали изборот на протеини влијае врз создавањето на тестостеронот и неговото дејство во организмот.

Анализата ги земала предвид возраста, индексот на телесна маса и повеќе здравствени и животни навики. Сепак, бидејќи студијата е набљудувачка, поврзаноста може да се должи и на други особености на исхраната или метаболизмот.

Резултатите се објавени во „International Journal of Food Sciences and Nutrition“.