Skip to content
Колку долго човек може да издржи без да вдише? За повеќето луѓе одговорот се мери во секунди или во една до две минути. Но, хрватскиот нуркач Витомир Мариќиќ успеал да го задржи здивот неверојатни 29 минути и три секунди, поставувајќи Гинисов светски рекорд и поместувајќи ги границите на човечката издржливост.
Во интервју за „Јутарњи лист“, Мариќиќ открива како изгледаат моментите кога телото почнува да испраќа сигнали дека му недостига воздух и колку е важна психолошката подготовка за екстремните спортски достигнувања.
Рекордот го поставил во 2025 година, во строго контролирани услови и со претходно дишење чист кислород. Тоа е суштинска разлика во однос на вообичаеното задржување на здивот и не е нешто што може безбедно да се испробува самостојно.
Телото предупредува, умот мора да остане смирен
Мариќиќ објаснува дека екстремното задржување на здивот не е само прашање на физичка подготвеност. Подеднакво важни се контролата на стравот, познавањето на сопственото тело и способноста да се остане смирен во моменти на голема непријатност.
Уште на 12-тата минута од рекордниот обид размислувал дали да се откаже. Сепак, успеал да продолжи под надзор на тим што се грижи за безбедноста.
Неговото искуство покажува колку е сложена врската меѓу физичката издржливост и психолошката подготовка.
Од детски сон до светски рекорд
Љубовта кон нуркањето започнала многу рано. Мариќиќ почнал да нурка уште на четири или пет години, а како дете ги гледал настапите на познатите светски нуркачи и замислувал дека еден ден ќе може да ги достигне.
Со текот на времето детскиот интерес прераснал во сериозна спортска кариера, со бројни меѓународни титули и рекорди.
Во август 2026 година, на натпревар во Риека, тој поставил и нов хрватски рекорд во статичка апнеа, задржувајќи го здивот 10 минути и 30 секунди без претходна употреба на чист кислород.
Овој резултат е различен од неговиот Гинисов рекорд од 29 минути и три секунди, бидејќи се работи за различни дисциплини и услови.
Признание меѓу светските спортски великани
Мариќиќ добил и меѓународно признание со приемот во спортската куќа на славните, каде што имал можност да се сретне со истакнати спортисти од различни дисциплини.
Но, и покрај меѓународниот успех, тој останува свесен за ризиците на спортот што го избрал.
Нуркањето на здив бара специјализирана обука, надзор и строги безбедносни правила. Дури и искусните нуркачи се изложени на опасност од губење на свеста поради недостиг од кислород.
Затоа приказната за Мариќиќ не е поттик за обидување екстремни рекорди, туку сведоштво за тоа што може да постигне човек со долгогодишна подготовка, дисциплина и стручен надзор.
Неговиот успех покажува дека некои човечки граници можат да се поместуваат, но и дека нивното поместување има смисла само кога безбедноста останува на прво место.
