Skip to content
Бран протести во Франција, Италија, Албанија и други европски земји го отвори прашањето што ги турка младите на улица. Скапото живеење, несигурните работни перспективи и чувството дека политичарите не ги слушаат нивните барања се меѓу причините што ги издвојуваат германските медиумски анализи објавени вчера.
Поводите се разликуваат од држава до држава. Но германскиот истражувач на младите Клаус Хурелман препознава заедничка заднина: разочараност од сопствената положба и од изгледите за иднината. Според него, многумина чувствуваат дека трошоците за самостоен живот растат, додека нивното влијание врз политичките одлуки останува мало.
Особено видлив е проблемот со домувањето. Хурелман посочува дека и добро образовани млади луѓе тешко можат да си дозволат сопствен стан. Така слабее вербата во ветувањето дека образованието и трудот ќе обезбедат живот барем толку добар колку оној на родителите.
Германскиот весник „Ноје пресе“, во прегледот што го пренесува Дојче веле, ги поврзува немирите во Франција и со долгогодишната бесперспективност во одредени предградија, дискриминацијата при вработување и односот на полицијата. Весникот истовремено нагласува дека овие проблеми не ги оправдуваат палењата и грабежите. Неговата оценка е дека санкционирањето на насилството мора да оди паралелно со справувањето со причините за незадоволството.
„Бадише цајтунг“ го насочува вниманието кон Германија. Според коментарот, дел од младите се гневни поради ограничените можности за квалитетно образование и добра работа, но и поради стравот дека нема да го достигнат животниот стандард на претходната генерација. Весникот предупредува дека нивните барања тешко стигнуваат до политичкиот врв.
Социјалните мрежи дополнително ја забрзуваат мобилизацијата. Според Хурелман, тие овозможуваат незадоволството брзо да добие голем досег, но создаваат и простор за дезинформации. Тој предупредува дека протестите не треба однапред да се сведуваат на надворешно влијание, занемарувајќи ги домашните проблеми.
„Не зборувајте само за младата генерација, туку дајте ѝ политичка моќ“, порачува истражувачот, барајќи вистинско учество на младите во одлучувањето.
Во Германија, според неговата оценка, незадоволството засега повеќе се изразува на изборите и на дигиталните платформи. Поголемиот интерес за Левицата и за АфД го толкува како различни одговори на чувството дека традиционалните партии недоволно ги застапуваат младите.
