Skip to content
Репрезентацијата на Босна и Херцеговина одигра 1-1 против Панама во пријателски натпревар во Сент Луис, но резултатот остана во втор план. Вечерта ја одбележаа речиси 20.000 навивачи на БиХ, кои го претворија „Енерџајзер парк“ во сино-жолта трибина на дијаспората, со знамиња, шалови и песни што одекнуваа далеку од Балканот.
Најемотивниот момент се случи пред почетокот на натпреварот, кога од разгласот беше пуштена „Љиљани“, песната на Халид Бешлиќ која во последните години стана една од најпрепознатливите навивачки химни на босанската репрезентација. Илјадници гласови ја пееја заедно, додека на трибините се вееја знамиња на Босна и Херцеговина.
Сент Луис не беше случајна сцена за ваква атмосфера. Градот во Мисури има една од најголемите босански заедници во САД, со проценки од околу 60.000 до 70.000 жители со босанско потекло, голем дел од нив доселени по војната во деведесеттите години. Токму затоа локалната заедница одамна го носи прекарот „мала Босна“, а натпреварот против Панама беше повеќе од фудбалска проверка – беше собир на меморија, идентитет и припадност.
БиХ поведе преку Никола Катиќ во 25. минута, а Панама израмни на стартот од второто полувреме преку Рамос. За селекцијата на Босна и Херцеговина ова беше последна проверка пред настапот на Светското првенство, каде што репрезентацијата ќе игра во група со Канада, Швајцарија и Катар.
Но приказната од Сент Луис ја надмина спортската статистика. Босанските навивачи покажаа како дијаспората може да создаде домашна атмосфера илјадници километри од земјата. За многумина од нив, ова не беше само поддршка за фудбалерите, туку и начин да се зачува врската со земјата од која потекнуваат нивните семејства.
Светското првенство во 2026 година, кое ќе се игра во САД, Канада и Мексико, ќе биде турнир на големи дијаспори. Балканските репрезентации и нивните навивачи во Северна Америка можат да добијат предност што не се гледа во табелите: чувство дека играат дома и кога се на друг континент.
Сликите од Сент Луис го покажаа токму тоа. На хартија, БиХ и Панама одиграа пријателски натпревар без победник. На трибините, Босна и Херцеговина доби нешто поважно пред Мундијалот – потврда дека нејзината навивачка сила не завршува на границите на државата.
