Кирил Јанчовски, пациент со трансплантиран бубрег – Тоа е најголемиот чин на човекољубие!

Кирил Јанчовски ја доби својата втора шанса за живот на 21 ноември 2018 година, кога благодарение на починат донор, доби бубрег и започна да живее нормален живот, одделен од машините за дијализа. За тоа искуство, за борбата со болеста и шансата за нов живот, Кирил сподели за Трн.мк емотивна приказна која го променила неговото гледиште на светот и луѓето околу него.

„Перспективата кон луѓето ми се промени значително по трансплантацијата. Сфатив дека постојат луѓе и фамилии кои во најтешките моменти во животот се спремни да помогнат на непознат човек и да спасат живот. Тоа е најголемиот чин на човекољубие, што е одлика на големите луѓе“, вели Кирил, кој после трансплантацијата добил нов поглед на светот.

Животот на Кирил пред трансплантацијата не бил лесен. Во 2016 година, при рутинска лабораториска анализа, му биле откриени првите знаци на проблеми со бубрезите. Без никакви симптоми и болки, сè започнало со покачена уреа во урината, што го упатило на Клиниката за нефрологија. Таму му била дијагностицирана автоимуна болест – ИГА нефропатија, болест која за жал брзо прогресирала и довела до недостаток на функцијата на бубрезите, што резултирало со потребата за дијализа.

Дијализата: Живот подреден на машини

„Дијализата за мене претставуваше голема борба. Поради болките во коските бев принуден да се движам со количка. Секојдневно мораше да одам на дијализата, каде што на секои два дена ми беше филтрирана крвта преку машина. Тоа беше процес кој ми го диктираше животот. Не можев да го пропуштам ниту еден термин, и тоа беше моето секојдневие“, опишува Кирил.

Во моментите кога Кирил дознал дека боледува од автоимуна болест, започнал со испитувања за потенцијален донор. Неговата мајка, по сите анализи, не била погодна да биде донор, бидејќи и таа имала здравствени проблеми. По ова, Кирил започнал со дијализа, но сепак не се откажал. „Мораше да продолжам да се борам, тоа го должев на моите деца и на моите блиски“, додава тој.

На 20 ноември 2018 година, добил повик од Клиниката за нефрологија. После направените анализи, тој бил компатибилен со бубрегот на починат донор. „Во тој момент не бев подготвен психички, бидејќи не очекував да добијам таков повик. Сепак, ја прифатив шансата и се подготвив за операција“, вели Кирил, кој благодарение на трансплантацијата, денес живее нормален живот, без потреба од дијализа.

„Трансплантацијата ми ја сменила не само мојата физичка состојба, туку и мојата перспектива за луѓето. Сфатив дека постојат храбри луѓе и фамилии кои, иако го доживеале најтешкиот момент во својот живот, се спремни да спасат живот на непознат човек. Тоа е најголемото човекољубиво дело, нешто што само големи луѓе можат да го направат“, вели Кирил, нагласувајќи ја важноста на донорството и како неговото искуство му помогнало да ја разбере големината на тој чин.

Препораки за други пациенти и важноста на донорството

„Мојата порака до другите пациенти е да не губат надеж. Да продолжат да се борат и да ги направат сите испитувања за да станат дел од листата за чекање на трансплантација на органи“, порача Кирил.

Тој ја истакнува важноста на донорството, и посочува на примерот на Хрватска, каде донорството е многу развиено и листата за чекање е минимална.

„Со секоја трансплантација се спасува живот и се заштедуваат средства кои можат да се користат за подобрување на здравствените услуги во земјата. Мојата лична приказна е доказ за тоа колку е важно да се подигне свеста за органодарителството, и ако успеам да убедам барем една фамилија да донира органи, ќе сметам дека сум постигнал нешто важно“, додава Кирил.

Неговата приказна е инспирација за сите, како пример на храброст, надеж и благодарност за втората шанса која му ја дала трансплантацијата.

Извор Трн.мк