Skip to content
Апсењето на Мадуро стана централна точка на нова, драматична ескалација меѓу Вашингтон и Каракас, откако американскиот претседател Доналд Трамп изјави дека САД ќе ја „водат“ Венецуела сè додека, како што рече, не се обезбеди „безбедна и уредна транзиција“. Според неговата верзија, венецуелскиот претседател Николас Мадуро бил фатен во ноќна операција на американски специјални сили и изнесен од земјата.
Според информациите што ги пренесуваат медиумите, операцијата се одвивала во раните утрински часови и вклучувала удари врз воени цели, при што во делови од Каракас имало прекини на електричната енергија. Мадуро, како и неговата сопруга Силија Флорес, биле префрлени на американски воен брод, а потоа транспортирани во САД, каде што се очекува судска постапка за обвиненија поврзани со нарко-тероризам и шверц на кокаин.
Клучната неизвесност, меѓутоа, не е само правната, туку и практичната: како САД би „управувале“ со држава чиј безбедносен апарат и институции, според истите извештаи, и натаму функционираат на терен. На прес-конференција на Флорида, Трамп не дал прецизна шема како би изгледал моделот на контрола, но најавил дека тим од врвни американски функционери ќе го надгледува процесот и оставил отворена можност за присуство на американски сили, ако, според него, тоа биде „неопходно“.\
Во истата рамка, Трамп ја врзал интервенцијата со економската димензија на Венецуела, најавувајќи влез на големи американски нафтени компании со задача да ја „обноват“ деградираната инфраструктура на секторот. Во јавноста, токму оваа линија отвори дилема дали мотивот се ограничува на „војна против дрогата“, или операцијата се чита и како проект со енергетска и геополитичка логика.
Од Каракас стигнаа спротивставени сигнали. Потпретседателката Делси Родригез настапи на државна телевизија со порака дека се работи за „киднапирање“ и побара итно ослободување на Мадуро и неговата сопруга, инсистирајќи дека тој е „единствениот претседател“ на земјата. Според медиумските извештаи, венецуелски суд потоа ѝ наложил да ја преземе улогата на привремен шеф на државата, додека се обидува да ја задржи контролната линија на институциите.
Реакциите надвор од Венецуела се движат од остри осуди до отворена поддршка, со посебно нагласена критика од држави кои го читаат потегот како нарушување на суверенитет и меѓународното право. Во самиот Вашингтон, дел од правните експерти и опозициските политичари отворија прашања за легалноста и за „денот потоа“, особено поради ризикот од политички вакуум и продлабочување на регионалната нестабилност.