Skip to content
Случајот Епсајн повторно се најде во фокусот на Обединетите нации, кога група независни експерти назначени од Советот за човекови права соопшти дека обемот и содржината на објавените материјали за Џефри Епстајн укажуваат на „глобален криминален потфат“, а дел од наводните дејствија би можеле да го достигнат правниот праг за злосторства против човештвото.
Во оценката на експертите, документите што циркулираат во јавноста содржат сериозни и вознемирувачки индиции за систематска и масовна сексуална злоупотреба, трговија со луѓе и експлоатација на жени и девојчиња, со можни елементи што, според нив, не се сведуваат на изолирани кривични дела, туку покажуваат организираност, повторливост и прекуграничен карактер. Токму оваа комбинација, велат тие, ја прави темата релевантна за најтешките категории во меѓународното право.
Во соопштението се нагласува дека ваквите наводи бараат истрага што ќе биде независна, темелна и непристрасна, а не „управувана“ од политички интереси или од јавни спектакли. Експертите предупредуваат дека начинот на објавување и постапувањето со дел од материјалите може дополнително да ги повреди жртвите, особено ако се разоткриваат чувствителни податоци или ако процесите на заштита на сведоци и преживеани не се почитуваат доследно.
Во текстот на Обединетите нации, експертите директно ја формулираат тежината на тврдењата: „Толку сериозни се обемот, природата, систематскиот карактер и прекуграничниот досег на овие злосторства врз жени и девојчиња, што дел од нив разумно може да го исполнат правниот праг за злосторства против човештвото“, се наведува во нивната изјава.
Паралелно со реакцијата на ОН, дел од меѓународните медиуми посочуваат дека објавените материјали ги обновиле прашањата за тоа како вакви злоупотреби можеле да траат со години, кој бил дел од мрежата што ги овозможувала и зошто одговорноста, во јавниот впечаток, останала селективна. Токму во таа зона меѓу правниот праг и јавната перцепција, предупредувањето на ОН се чита како обид темата да се извади од сензационализам и да се врати во рамка на институционална одговорност.