Молк на Владата за нападот со „Орешник“ во Украина. Зошто?

Молкот понекогаш е дипломатска тактика. Но, понекогаш е и порака. Особено кога станува збор за употреба на балистичка ракета врз главен град на суверена држава, напад што предизвика осуди од европските лидери, НАТО членките и голем број демократски влади.

Во такви моменти, како држава што е членка на НАТО и кандидат за членство во Европската Унија не може да остане без став кога се напаѓаат принципите на меѓународното право, безбедноста и цивилното население.

Особено затоа што официјално Скопје досега повеќепати ја поддржуваше европската и евроатлантската политика кон Украина. Оттука, сегашниот молк отвора дилеми: дали станува збор за внимателна дипломатска калкулација, за внатрешнополитички страв од реакции или за обид да не се нарушат одредени меѓународни односи?

Но, надворешната политика не се мери само преку тоа што државата го кажува, туку и преку тоа што одлучува да премолчи. А кога Европа зборува со јасен тон за опасноста од ескалација и употреба на балистички ракети, тишината на Македонија не поминува незабележано.

Затоа прашањето не е само „дали треба да молчи Македонија“, туку и каква порака испраќа кога молчи токму во момент кога нејзините сојузници зборуваат гласно.