Skip to content
Три дена без работа, а без отказ, е дилемата што ја отвори поранешната претседателка на Државната комисија за спречување на корупцијата, Слаѓана Тасева, коментирајќи го случајот Фетаи во изјава за Телма, каде што праша зошто некој што не доаѓа на работа три дена не добил отказ.
Тасева оцени дека случајот не треба да се гледа само како дневнополитичка расправија, туку како тест за тоа дали правилата во јавниот сектор важат подеднакво за сите. Според неа, ако постои отсуство од работа без оправдување, институциите треба да покажат дали имаат механизам за санкција и дали тој се применува без исклучоци.
Во изјавата за Телма, Тасева го постави прашањето директно: ако некој не доаѓа на работа три дена, зошто не добил отказ. Со тоа, таа ја насочи дебатата кон одговорноста на институциите, а не само кон личното однесување на Фетаи.
Суштината на случајот е во еднаквиот третман. Ако обичен вработен може да биде санкциониран за неоправдано отсуство, јавноста со право очекува истите правила да важат и за лица што се дел од институционалниот систем и имаат јавна функција или јавна одговорност.
Таквите случаи ја поткопуваат довербата во институциите затоа што оставаат впечаток дека правилата се строги за едни, а растегливи за други. Кога нема јасна реакција, одговорноста почнува да изгледа како политичка проценка, а не како законска обврска.
Случајот Фетаи затоа станува поширок симбол на проблемот во јавниот сектор. Прашањето повеќе не е само дали некој бил отсутен од работа, туку дали системот има храброст да постапи исто кон сите, без оглед на позицијата, партиската тежина или институционалната заштита.
Во земја во која граѓаните често слушаат дека мора да има ред, дисциплина и одговорност, ваквите случаи покажуваат дека најтешко се спроведуваат токму наједноставните правила. Ако три дена недоаѓање на работа не носат јасна последица, тогаш проблемот не е само во Фетаи, туку во институциите што молчат.
