Многумина имаат навика да ја проверуваат храната со мирис или вкус и да ја користат и откако ќе помине рокот на амбалажата, но кај некои намирници тоа може да претставува ризик за здравјето.
Датумот на производите не секогаш означува исто. Ознаките како „најдобро употребливо до“ најчесто се однесуваат на квалитетот, односно вкусот и свежината, додека „употребливо до“ укажува на период во кој производот е безбеден за консумирање.
Меѓу намирниците со кои треба да се биде особено внимателен се свежите деликатеси и месните производи. По отворањето на пакувањето тие стануваат погодна средина за размножување на бактерии и не треба да се чуваат подолго од препорачаниот период.
Внимание треба да се посвети и на свежите сокови кои не се термички обработени, бидејќи поради отсуството на силни процеси за уништување на микроорганизми побрзо можат да се расипат.
Посебен ризик претставуваат намирниците што содржат повеќе влага, како свежите млечни производи. Кај нив бактериите можат да се развиваат и без значителни промени во изгледот или мирисот, поради што истечениот рок не треба да се игнорира.
Зеленчукот и бобичестото овошје исто така имаат краток период на траење. Промените како потемнување, омекнување или појава на мувла се знаци дека производот повеќе не е погоден за употреба.
Од друга страна, некои суви производи како тестенини, брашно, шеќер и зачини можат да траат значително подолго од датумот наведен на пакувањето доколку се правилно складирани.
Експертите потсетуваат дека најважно е да се прави разлика меѓу различните ознаки на производите и храната да се чува според препорачаните услови. Мирисот и изгледот можат да помогнат во проценката, но не се секогаш доволни за откривање на опасни микроорганизми.
