Црните дупки можеби не се она што го учевме: во нив нема точка

Црните дупки со децении се прикажуваат како космички бездни во чиј центар се наоѓа бескрајно густа точка. Нов теоретски труд, сепак, тврди дека оваа позната слика е погрешна: сингуларноста можеби не е точка, туку тридимензионална просторна површина.

Истражувањето го потпишуваат теоретските физичари Ендру Хамилтон од Универзитетот во Колорадо Болдер и Тајлер Мекмејкен од Универзитетот „Мери“. Трудот е прифатен во научното списание „Physical Review D“, а неговата основна теза е директна: двајца набљудувачи што паѓаат во црна дупка од различни правци не завршуваат во една иста точка.

Како што пренесува „Индекс“, учебниците најчесто ја поедноставуваат сингуларноста како точка со нулта димензија и бесконечна густина. Овој модел е лесен за прикажување, но според авторите не ја опишува правилно геометријата во внатрешноста на црната дупка.

Клучот е во тоа што набљудувачите што паѓаат од спротивни правци го губат меѓусебниот причинско-последичен контакт уште пред да стигнат до сингуларноста. Светлината и другите сигнали веќе не можат да патуваат меѓу нив, па тие не би можеле да се сретнат во еден ист настан во просторот и времето. Противречноста исчезнува доколку сингуларноста се замисли како површина до која секој набљудувач стигнува на различно место.

Теоријата се однесува и на ротирачките црни дупки. Авторите сметаат дека и кај нив добро познатата сингуларност во форма на прстен најверојатно завршува како просторна сингуларна површина поради екстремната нестабилност во внатрешноста.

Ова не значи дека научниците погледнале во црна дупка и го виделе нејзиниот центар. Просторот зад хоризонтот на настани не може директно да се набљудува, па станува збор за ново толкување на равенките на општата релативност, а не за фотографско или телескопско откритие.

Сепак, разликата меѓу точка и површина може да биде важна за идната теорија на квантната гравитација, која треба да ги поврзе Ајнштајновата релативност и квантната механика. Токму сингуларноста е местото каде што познатите закони на физиката престануваат да даваат целосни одговори.