Skip to content
Унгарија, Полска и Бугарија се истакнаа како најгласни критичари на политичкиот модел поврзан со францускиот претседател Емануел Макрон, поврзувајќи ги неодамнешните насилни немири во француските градови со долгорочните неуспеси во политиките за миграција, социјална кохезија и трошоците за поддршка на Украина.
Нивните реакции доаѓаат по тензичниот самит на ЕУ во Брисел, одржан на 15 и 16 октомври, на кој мнозинството земји-членки се залагаа за построг јазик во однос на нерегуларната миграција, но Франција и Шпанија придонесоа заклучоците да се ублажат до еден сосема минимален текст.
Унгарскиот премиер Петер Маѓар, коментирајќи ги снимките од подметнати пожари и вандализам во Париз, Лион, Марсеј, како и во историското градско собрание во Лимож за време на протестите против мерките за штедење, напиша на социјалните мрежи: „Гледајќи го ова бесмислено уништување и неоправдано насилство, можеби сега на сите им е јасно зошто Унгарија зазема најстрог можен став кон миграцијата“.
Тој додаде дека Унгарија „нема да ги намали напорите за заштита на своите надворешни граници, ниту пак ќе ја промени својата имиграциска политика“ под каков било притисок, и дека „огромното мнозинство европски земји конечно се разбудија“ и сакаат да стават крај на „попустливите политики од минатото“.
Маѓар направи разлика помеѓу мирните протести (кои се основно право) и вандализмот и насилството (кои претставуваат сериозно кривично дело). Тој изрази солидарност со францускиот народ, но истовремено истакна дека Европа се соочува со „сериозни проблеми“ и дека постои заедничка должност континентот да се зачува за идните генерации.
Полскиот премиер Доналд Туск го потврди заземањето на тврд став, без притоа директно да ја именува Франција.
„Полска нема да ги повтори грешките на другите европски земји, ниту пак ќе плаќа за нив“, напиша тој по враќањето од Брисел. „Ние цврсто ја браниме границата од илегална миграција; имаме сопствена политика за азил (не прифаќаме барања); ги депортираме оние што ги прекршуваат полските закони. Кога станува збор за безбедносните прашања, ќе бидеме бескомпромисни. Тоа им го кажав на европските лидери во Брисел“.
Полска, заедно со Данска и Италија, на самитот се залагаше за вклучување формулации што ја поврзуваат нерегуларната миграција со криминалот и социјалната кохезија, истовремено предупредувајќи на постоењето „фактори на привлекување“ (pull factors).
Бугарскиот вицепремиер Иво Христов, говорејќи утринава за Бугарската национална телевизија, даде една од најострите оценки за насоката во која се движи Франција. На прашањето дали гледа надеж за политичката иднина на Франција, тој одговори: „Не, нема начин како би можел да бидам оптимист. Оваа социјална бомба отчукуваше во Франција повеќе од 20 години. Сè започна со ’интифада‘ по повод еден кривичен случај во 2007 година, ескалираше во протестите на ’Жолтите елеци‘ во 2017-2018 година, потоа следеше големата битка околу пензиската реформа – ваквата експлозија беше во голема мера очекувана. Кога имаме случаи како подметнувањата пожари во Лимож, Лион и Марсеј, тоа значи дека сме соочени со еден социјален феномен“.
Тој опиша „сива економија во Франција која создава паралелна држава, во која самата држава не се осмелува да навлезе“, и предупреди на „делегитимирање“ на власта во Франција.
Христов изјави дека француските гласачи повеќе нема да бидат подготвени да ја финансираат поддршката за Украина, истакнувајќи дека Макрон е еден од најсилните поддржувачи на Украина во Западна Европа.
„Иднината на ЕУ е доведена во прашање. Дали сме сигурни дека ЕУ ќе опстане во својата сегашна форма по турбуленциите со кои се соочува? Не смееме да бидеме слепи. Дали сме сигурни што ќе се случи на изборите во Германија? Бугарија мора да биде подготвена за сите сценарија. Мораме да го уништиме овој идеолошки образец во кој секое спротивно мислење се демонизира“, рече тој.
Тој се заложи за реалистична надворешна политика која се спротивставува на војната и ескалацијата, наведувајќи дека Бугарија е „против испорака на оружје за Украина, против продолжување на колежот и крвопролевањето“.
Макрон, кој се наоѓа во тешка положба соочувајќи се со најтешките немири во Франција во последните години – откако саботните протести против мерките за штедење прераснаа во масовни грабежи, подметнувања пожари и судири, при што беа уапсени речиси 2.400 луѓе, а стотици полицајци беа повредени – секојдневното справување со кризата му го препушти на премиерот Себастиен Лекорну. По телевизиското обраќање во неделата во кое го осуди „неконтролирано“ насилство, побара одговорност од оние што уништија имот и призна пропусти во разузнавањето и безбедноста, додека ја одби понудата за оставка на министерот за внатрешни работи Лоран Нуњез, Макрон во понеделник замина на повеќедневна турнеја низ Заливот, во Кувајт, Обединетите Арапски Емирати, Бахреин и Катар.
Патувањето, фокусирано на обезбедување снабдување со гориво и дизел за ублажување на ценовниот притисок поврзан со прекините во Ормутскиот теснец и поширокиот конфликт меѓу САД и Иран, предизвика критики дома поради тоа што изгледа како да е надвор од реалноста и создава впечаток на вакуум во власта во врвот на домашната криза.
