Skip to content
Лекарот Предраг Лалевиќ, кој 16 години бил дел од медицинскиот тим на Јосип Броз Тито, оставил детално сведоштво за последните минути од животот на југословенскиот претседател и за моментот кога лично ги исклучил апаратите што го одржувале во живот.
Но спротивно на тврдењата што повторно се појавија во регионалните медиуми дека Тито всушност починал на 3 мај 1980 година, сведоштвото на самиот Лалевиќ укажува на официјалниот датум – 4 мај.
Лалевиќ бил хирург и анестезиолог и во текот на 16 години го придружувал Тито на 106 патувања во странство. Во последните четири месеци од неговиот живот бил дел од лекарскиот конзилиум во Клиничкиот центар во Љубљана.
Тито на почетокот на 1980 година бил примен во болница поради сериозни проблеми со циркулацијата. По неуспешниот обид да се воспостави нормален проток на крв во левата нога и развојот на гангрена, ногата му била ампутирана. Неговата состојба потоа продолжила да се влошува, а последните 68 дена од животот бил на респиратор.
Лалевиќ подоцна раскажал дека на 4 мај лекарите повторно започнале хемодијализа, но постапката морала да биде прекината поради нагло паѓање на крвниот притисок.
Околу креветот тогаш се собрале членовите на конзилиумот, дежурните лекари и медицинските сестри.
Иако респираторот продолжувал нормално да работи, промените на ЕКГ покажувале дека срцето откажува.
Според сведоштвото на Лалевиќ, во 15:05 часот мониторот покажал рамна линија – срцето на Тито престанало да работи. Лекарите останале покрај него уште околу 15 минути, по што Лалевиќ, со согласност од најстариот член на конзилиумот, професорот Богдан Брецељ, ги исклучил респираторот, ЕКГ-мониторот, пејсмејкерот и пумпата за лекови.
Лалевиќ подоцна бил категоричен дека апаратите не биле исклучени додека Тито бил жив.
Во едно од неговите интервјуа објаснил дека во моментот на исклучувањето веќе немало срцева активност и дека апаратите само продолжувале механички да работат.
Токму тука настанува проблемот со приказната дека Тито починал ден порано.
Nova.rs денес повторно објави текст во кој се наведува дека тој наводно починал на 3 мај, а дека апаратите биле исклучени и смртта официјално објавена на 4 мај. Но во истиот текст се пренесува сведоштвото на Лалевиќ дека срцето престанало да работи во 15:05 часот и дека потоа ги исклучил апаратите.
Постаро интервју со Лалевиќ објавено во 2014 година е уште попрецизно – настанот го сместува во недела, 4 мај 1980 година.
И архивските извори во Словенија се совпаѓаат со тоа сведоштво.
Музејот на поновата и современата историја на Словенија, кој во 2020 година организираше изложба посветена на последните месеци од животот на Тито врз основа на сведоштва на вработени во љубљанскиот Клинички центар и зачувани предмети, наведува дека смртта настапила во недела, 4 мај 1980 година.
И тогашниот меѓународен печат ја регистрирал смртта истиот ден. TIME на 12 мај 1980 година пишува дека југословенската државна агенција Танјуг ја објавила смртта на Тито во недела, откако неговата здравствена состојба со месеци била критична.
По смртта во Љубљана следувала вонредна седница на највисоките државни и партиски органи, а вечерта на телевизија била соопштена реченицата што остана запаметена низ поранешна Југославија – дека починал Јосип Броз Тито.
Затоа, сведоштвото на лекарот кој лично ги исклучил апаратите открива многу детали за последните минути на Тито, но не дава потврда за тезата дека тој починал на 3 мај.
Напротив, достапното сведоштво на Лалевиќ, болничките сеќавања и историските извори се совпаѓаат во една точка – срцето на Јосип Броз Тито престанало да чука на 4 мај 1980 година во 15:05 часот.
